اون شبی که خواستم فراموشت کنم‌ با خودم گفتم زمان میگذره آدم هم که زیاده، زمان گذشت آدم‌های زیادی هم اومدن ولی هیچکس تو نشد.

شب بچای آندیا بخیر؛

زیبایی‌ماه؛

بهش گفتم : خسته نمیشی؟ گفت : از چی؟ گفتم : از من ، از ما ازاین زندگی که همیشه بار غصه هاش رو دوشته ! از این که همیشه خودت آخری و ما اولویت اولت گفت : هروقت خورشید از تابیدن خسته شد ؛ هروقت زمین از گرد بودنش خسته شد ؛ یه مادر هم از مادری کردن خسته میشه ؛) -روزت مبارک مامان♥️

نوشته بود به زندگی وصلم میکنی مامان . .‌ . و این دقیق ترین توصیفی بود که از مادر خوندم ؛))

حال عجیبی دارم ، صداها واسم بلندن ، ظرفیت حرفای بیهوده و کلیشه‌ای ندارم ، قدرت یادگیریم خیلی اُفت کرده و یه موقع‌هایی رو افکارم کنترلی ندارم. ولی با این وجود هنوز تو آینه کسی رو میبینم که بهم امیدواره ؛)

ما از آنان که به ما تکیه کرده بودند ، بی‌پناه‌تر بودیم.

و از خطاهای بزرگم آن بود که لحظات دلخوشی را سرسری می‌گذراندم ، امّا غم و اندوه را با تمام وجودم زندگی می‌کردم . . .

-

بعضی وقتا اشکالی نداره اگر تنها کاری که امروز کردی نفس کشیدن بوده ؛ به خودت حق بده گاهی استراحت کنی.