-

درس که نمی‌خوانم ، هنری هم که ندارم ، درآمدی هم ندارم نشستم‌ام و چشم دوخته‌ام به سوراخ دیوار و وقتم را هدر میدهم خدا به دادم برسد ‌.

شما ممکنه بخاطر موضوعی با یکی از بهترین آدمای زندگیت قطع رابطه کنی؛ که اگه همون کارو یه غریبه انجام میداد ، می‌گفتی فداسرت و می‌بخشیدی ! بحث توقعه ، انتظار یک سری کارهارو از یک سری آدم ها نداری.

-

من دیگه بیشتر از این نمیتونم مردم رو تحمل کنم .

مودم؟ خستم ، ی افسردگی دارم که همش در حال انکار کردنشم ، دایره ی آدمای دورم به صفر رسیده ، تنهام حوصله ی هیچ کاریو ندارم ، عصبیم صداها و آدما رو مخمن ، اعتماد به نفسم صفره حس میکنم زشت و حوصله سر برم آهنگا تکرارین ، آینده مبهمه ، یکسره تو خودمم ؛)) رویاهام سیاهن ؛ ی خواب طولانی میخوام همین ! .

میدونی این خاصیت آدماست میزنن میرن ، تهشم تو میشی آدم بده

و خداوند آنچه را که به ما گذشت ، جبران خواهد کرد . . .

حتی پوست هم وقتی زخم میشه جاش میمونه، چطور توقع داری وقتی کسی ناراحت میشه اتفاقی واسه روحش نیفته.

قشنگ بود بودنت.

اینجا یه تکون بخوره صلوات.

ازلحاظ‌زیبایی؛)