ما کسی رو به دست نمیاریم که کنترل کنیم، محدود کنیم ، آزادیش رو ازش بگیریم و عذابش بدیم !
ما انتخاب میکنیم پرِ پرواز چه کسی باشیم تا کنار هم رشد کنیم ، بزرگ بشیم و بالا بریم .
اسم رنج و عذاب دادن به هم رو عشق نذارید !
دوست داشتن واقعی در توانمند کردن همدیگه و ایجاد احساس امنیت و آرامش تعریف میشه . .
پیشفرضتون رو این بذارید که همه قراره ناامیدتون کنن . اینجوری وقتی واقعا ناامیدتون کردن ، دردش کمتره(:
آندیا!
قشنگترین دیالوگ اونجایی که . . پدر ژپتو به پینوکیو گفت: پینوکیو از چوب بمون انسان ها همشون از سنگن
زندگیم گیر کرده تو اون دیالوگ نوید محمد زاده :
من دارم بالبال میزنم هیچی جور نمیشه.
آدم عجیبی ام صبر میکنم و با همهی اخلاقای طرف کنار میام بعد یه روز میرسه که صبرم تموم میشه و جوری بیخیالش میشم و ازش میگذرم که انگار اصلا از اولش وجود نداشته (( :
آندیا!
اونجایی که علی یاسینی میگه : "فکر کردم مهمم برات همونقدر که میخوامت" حرف دل خیلی هامونه ، آدمایی که
اونجا که نزار قبانی میگه :
-آن هنگام که خواهان عشقاند ،
زیباترین واژهها را میآورند برای نفوذ در قلبها . .
و آنگاه که میخواهند بروند ،
پِی کمترین بهانهها هستند برای شکستن دلها . .