هیچکس یهویی نمیره
هیچکس یهویی عوض نمیشه
هیچکس یهویی بیخیال نمیشه
هیچکس یهویی سرد نمیشه
هیچکس یهویی بی تفاوت نمیشه . .
از یجا به بعد انقدر بی اعتماد میشی که دیگه تمایل نداری به باور کردن کسی حتی نزدیکترین آدمای زندگیت و دقیقا همونجاست که قدرِ تنها بودن رو میدونی.
اگر احساس کردید به دست گرمی نیاز دارید ؛
دست دیگرتان را بگیرید کسی که خودش را باور دارد شکست نمیخورد !
یعنی جدی ما باید با همین قلبمون 40 50 سال دیگه زندگی کنیم ؟
من واقعا همین الان برگام ریخته که چطور سنگینیش رو هر روز دارم تحمل میکنم ، جدا چطوری؟
من ازت متنفر نیستم ، فقط ازت نا امید شدم
چون تبدیل به اون چیزایی شدی که میگفتی هیچوقت نمیشی :)