امیدوارم آرزویی که دیشب کردی بهش برسی ؛

زیبایی‌ماه؛

و گریستم ؛ به یادِ تمامِ رویاهایی که تا میخواستیم نوازششان کنیم ، پژمُردند . .

امیدوارم التیام پیدا کنید ، از سختی هایی که در موردش صحبت نمیکنید .

و اکنون بیش از هر زمان دیگری نیاز دارم با هیچ‌کس حرف نزنم، هیچ‌کس را نبینم، هیچ مسئولیتی نداشته‌باشم و مخاطبِ هیچ دلتنگی و نگرانی و توجهی قرار نگیرم. دلم می‌خواهد به‌سانِ پیراهنی آویز مانده روی بندِ خانه‌‌ای دورافتاده و متروکه، فراموش شوم. من بیش از هر زمان دیگری نیاز دارم اهمیتی نداشته‌باشم. برای هیچ‌کس!

-

آشُفته حال دانَد، آشفتِگی ِ حالَم . - سلمان ساوجی

بیگانه‌ام ؛ با آنکه هست، نیست‌، باید باشد . .

و شب اعترافیست طولانی .

ازلحاظ‌زیبایی؛)

به من برگرد چون مردمی پس از جنگ به خرابه های شهر و خانه شان