یک بیت و هزار حرف :

از جهان مانده فقط جان که مرا ترک کند؛ من چنانم که محال است کسی درک کند..!

ولی خب در نهایت روح تو متعلق به کسی میشه که قشنگ‌تر نگاهت میکنه.

-

شاید ما خودمون رو اونطوری که واقعا هستیم نمیبینیم .

- مقصدِ نامه : - @andeya - - پست‌شده از طرفِ : - ریــوآن ؟ - [ پرسیدند میتواني‌ او را دوست‌ داشته باشي‌؟ با آن‌همه زخمِ عمیقي‌ که جایگزین بوسه‌هایت بر تنت شد؟ با آن‌همه اشك‌هایي‌ که ریخته شد و تواني‌ که زِ جانت رفت؟ با آن‌همه حقارتي‌ که از چشم‌هایش به جانت منعکس میشد و آن‌همه تندخویي‌ که در کلماتش بود؟ با آن‌همه عجله‌اي‌ که در رفتنش بود؟ گفتم آري‌، براي‌ رفتنش عجله کرد و عطرِ تنش را در آغوشم جاي‌ گذاشت. من هنوز هم، با او زنده‌ام. من هنوز هم او را، به‌سانِ کودکي‌‌هایم میپرستم. او، هنوز هم جانِ تنِ خستۀ من است. ]

قشنگگگگ🥹مچکرم عزیزم🩷

- نشسته‌ام در انتظارِ این غبارِ بی سوار :)!

فکر میکنی سکوت من نشانه خوب بودن حالم است؟ نه عزیزم نه ! من وقتی سکوت میکنم یعنی دارم تکه تکه میشوم

ازلحاظ‌زیبایی؛)

همه‌ی ما یه‌روزی ، یه‌جایی ، یه‌مکانی ، یه‌زمانی ، آدم بده‌ی داستان بودیم ؛ بدون اینکه بدونیم .

من فکر می کنم شجاعت، تو خونِ آدما یا فقط یه ژنِ منتقل‌ شده نیست، وقتی تو نهایت تاریکی ایستادی و یه دفعه شروع می کنی به دنبال دریچه ای برای روشنایی گشتن، همونجا شجاعت خودشو نشون می ده.