خواستم بگم بررگوار . . ؛ شمعی ندارم برای روشن کردن ، حتی یه کبریتم ندارم ، درواقع هیچ نوری تو زندگیِ من قصد طلوع کردن نداره و منم دیگه بیخیال شدم : )!

-بگو اصلا از اولم نداشتی هیچ حسی به من ؛ از سر تنهایی بوده یه‌طرفه‌ست و دل بکن . . .

-

روزها فکر کردن فایده نداره. صدا و نور و شلوغی ، مزاحم خیال‌بافی آدمه ؛ باید صبر کرد تا شب بشه !

من دیگه واقعا واسه مشکلاتم راه حلی جز آهنگ گوش دادن وگریه کردن و خوابیدن ندارم .

زیبایی‌ماه؛

شب برای دردهای غریب ما ، وطن شد ، وطن !

آدما مسخره شما نیستن که هروقت خواستید بهشون ابراز علاقه کنید و هر وقت خواستید پسشون بزنین احساس دارن شخصیت دارن غرور دارن! اینکه برای نگهداشتنتون میجنگن نشونه خوب بودن تو نیست نشونه ارزشیِ که اون آدم برات میزاره، یه روز به خودت میای میبینی هیچکس مثل اون نگرانت نبود...

یه بیت از سیمین بهبهانی خوندم ،‌ که خیلی زیبا بود : ‹ گیرم‌ درخت‌ رنگ‌ِ خزان‌ گیرد ! تا ریشه‌ هست ، ساقه‌ نمی‌میرد ( : ›

-

ذهنم مانند لباس کهنه‌ای رویِ بند ، در بادِ سرد ، بالا و پایین میرود : )!

وقتی میبینم از لحاظِ روحی و جسمی رو به نابودیِ دیالوگِ حامد بهداد داخلِ سرگیجه یادم میاد . . ؛ ‹ مرگِ اون ُ تو تنِ خودم حس میکردم :)! ›