رنجِ دانستن دمار از جان انسان میکشد ؛ خوش به حالِ بی‌خیالان ، جاهلان و خوش باوران :)

-

فراموش خواهی شد، مثلِ تمامِ زمستان هایی که برف نیامد.

ولی تو جز کسایی نبودی که بگم این نشد ، یکی دیگه.

خیال می‌کنند از پا در‌می آیم ، چه باک ! من آرامم ، آرام تر از نبض یک مرده.

دوست داشتنِ آدم ها از توجه کردنشان پیداست "دنبال کلمات نگردید"

- الله‌اکبر 🇮🇷″

اندوه، شبیه خون در رگ‌هایم جریان دارد. از قلبم عبور می‌کند در سرم می‌پیچد، در پاها، دست‌ها. تنم را پر‌ می‌کند و پیش می‌رود. اندوه در من رودخانه‌ی بزرگی‌ست. به زودی با هم به دریا می‌رسیم.

- چه غمگین . . ! شاید براتون سوال باشه و بپرسید چی ؟ باید بگم همه چی :))

حس میکنم الاناست که مغزم منفجر میشه از افکار و فکرای زیادی که تو سرم جریان دارن میترکه و مغزم با رد های خون رو دیوار اتاقم میپاچه ، کاش میتونستم جلوی انفجار خودمو بگیرم .

-

«در زندگی زخم‌هایی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا می‌خورد و می‌تراشد. این دردها را نمی‌شود به کسی اظهار کرد، چون عموماً عادت دارند که این دردهای باورنکردنی را جزو اتفاقات و پیش‌آمدهای نادر و عجیب بشمارند.»