به سودای تو مشغولم ، ز غوغای جهان فارغ .

Wishes turn into sighs in our sad hearts .

آرزو در دل غم‌دیده‌ی ما آه شود .

-زیبایی‌ماه؛

من قبلاً از این آدما بودم که اگه یکی حالش بد بود تا ۴ صبح بیدار می‌موندم باهاش حرف می‌زدم تا احساس تنهایی نکنه ، به خودم که اومدم دیدم هر بار که حالم بده، بقیه کجان ؟؟، اینطوری شد که الان بهم میگن آدم بی‌تفاوت .

‹ خوب بخوابی عزیزِ روزهای سخت من ! 🌙 ›

من ‏حذف شدن آدم‌ها رو به غریبه شدنشون ترجیح میدم ! واقعاً ترجیح میدم بدونم که فلان آدم از زندگیم رفته و دیگه هیچ نسبتی باهام نداره تا اینکه بدونم همچنان هست ولی بود و نبودش فرق چندانی نداره.

حیف من که بیشتر از لیاقتت دوستت داشتم -دلو

-

الآن که وابسته‌ات شدم میزاری میری ؟:)

یه تیکه از کتاب ؛ تنهایی و غم غربت در جانش چنگ انداخت ، غربتی که در میان شهر آشنا گریبانش را گرفته بود ، چقدر انسان تنهاست ، مثل پر کاه در هوای طوفانی . - کتاب ِ سمفونی مردگان !

ولی این حس مزخرف چیه ک از حرف زدن با آدما خسته میشم ؛