آندیا!
به تنهایی گرفتارند مُشتی بیپناه اینجا ؛
مسافرخانهی ِ رنج اَست یا تبعیدگاه اینجا ؛
آندیا!
مسافرخانهی ِ رنج اَست یا تبعیدگاه اینجا ؛
تو زیبایی و زیبایی در اینجا کم گناهی نیست ؛
آندیا!
تو زیبایی و زیبایی در اینجا کم گناهی نیست ؛
هزاران سنگ خواهد خورد در مرداب ، ماه اینجا .
رهایش کن اگر رفته که دیگر او نمیارزد ،
دلی گر با دلی باشد به هیچ عنوان نمیلرزد
-علیپرویزی