آندیا!
تو زیبایی و زیبایی در اینجا کم گناهی نیست ؛
هزاران سنگ خواهد خورد در مرداب ، ماه اینجا .
رهایش کن اگر رفته که دیگر او نمیارزد ،
دلی گر با دلی باشد به هیچ عنوان نمیلرزد
-علیپرویزی
آندیا!
یه تیکه کتاب ؛ ببین من برم هم تو تنها میشی هم من ، نذار برم. بهنظرم این خودِ خودِ مبتلا بودن تا اس
یه تیکه کتاب ؛
جایی دورتر از خودم ایستادهام
به تماشای کسی که جای من زندگی می کند
چه بی رحمانه تنهاست ، چه به ناچار قوی...