تو یه سریال کره ای یه وکیل بود
که تخصصش ماست مالی پرونده ی مفسدین اقتصادی بو د، یه جاش می گفت اگر پرونده اونقدر خراب باشه که نشه افکار عمومی رو مدیریت کرد ، میذاریم دادگاه اول یه حکم سنگین بده ، بعد تو دادگاه های تجدیدنظر کم کم اینقدر سر و ته حکم اول رو میزنیم که چیزیش باقی نمونه ، فلسفه اش هم این بود که افکار عمومی دادگاه اول براش مهمه و توی خاطرش می مونه و خشمش فروکش میکنه اما دادگاه های بعدی از اهمیت می افته و دیگه کسی بهشون توجه نمی کنه.
چقدر به سادگی نیاکان خودمان خندیدیم ، روزی می آید که آیندگان به خرافات ما خواھند خندید .
صادق هدایت
نوشته بود :
همه ما فقط
حسرت بی پایان یک اتفاق سادهایم ؛ که جهان را بیجهت یکجور عجیبی جدی گرفتهایم.
به احمقانه ترین شکل ممکن دلتنگ کسی هستم که هیچ خیابانی را با او قدم نزده ام ، اما او در تمام خاطرات من راه میرود.