اون صدایی که بهم میگفت دووم بیار ، خودشم کم آورده.

؛

بیا بریم یه جای دور میشم برات سنگ صبور :)

- خوندنش بیست ثانیه هم زمان نمی‌بره اما چیزی ك پائولو کوئیلو گفته به بیست سال تأمل و تجربه تو زندگی احتیاج داره : ‹ ما آدما دو تا سبد با خودمون داریم . . یکی جلومون آویزونه ، یکی رو پشتمون آویزون کردیم ! نکات مثبت و خوبی‌هامون رو می‌اندازیم تو سبد جلویی ، عیب هامون رو تو سبد پشتی ، وقتی توی مسیر زندگی داریم راه میریم ، فقط دو چیز رو می‌بینیم . . خوبی‌های خودمون و عیب‌های نفر جلویی :)!💁🏻‍♂️ ›

؛

‏فکر میکنم بخش بزرگی از رها کردن، پذیرفتن باشه. اینکه بپذیری یه موضوعی تموم شده، اینکه بپذیری که نباید به ای‌ کاش‌ ها و اگر‌ها فکر کنی، چون دیگه مسئله اونجوری تو میخوای بازسازی نمیشه، اینکه بپذیری به قضایا به شکل دیگه‌ ای نگاه کنی تا آسیب نبینی. وقتی رها کردی موضوعی رو و راضی بودی بدون که برگ برنده دست توعه و بهترین تصمیم رو گرفتی.

اون دوست عزیزی که روش نمیشد به من پیام بده تا نگرانیشو برطرف کنه پی وی منتظرتونم .

زمستان عزیز ، از امشب به اجبار کولر خواهم زد تا بابت سرمایی پول بپردازم که تو رایگان در اختیارم می‌گذاشتی. همیشه دوستت دارم و به یادت خواهم بود.

#زیبایی‌ماه؛)

‏وقتی یهویی ساکت میشی یعنی ذوقت از بین رفته.

‹ خوب بخوابی عزیزِ روزهای سخت من ! 🌙 ›

کنار گذاشتن آدما ساده نیست ؛ اما وقتی به رفتارشون بیشتر توجه میکنی میفهمی که تو فقط برای اونا مثل یک ابزار عمل میکنی و هروقت که بهت نیاز داشته باشن ازت استفاده میکنن و اگه فایده ای براشون نداشته باشی حذف میشی ، پس کنار بزار قبل از اینکه حذف بشی.