آنان که دوست میداشتی آنقدر از تو دور خواهند شد که گمان میکنی روز های نزدیک بودن ، جز خیال نبوده است.
یه غمی خیلی پر رنگتر از بقیه غمهاست، هضم نشدنی و هرگز خوب نشدنی. هر بار با هر اتفاقی غمگین میشی یا صدمه میبینی برمیگردی پیش اون غم. از غم های جدید به کهنه ترین غمت پناه میبری. به جانکاه ترین غمت، به غم عزیزِ بیرحمت.
از نظر خودم انقدری مناسب رابطه نیستم که حتی سعی میکنم ادم جدیدی رو نبینم تا الکی خوشمم نیاد
اصالت با ارزش ترین خصلت یک انسانه و ما همه این اصالت رو زیر سایه شبیه دیگران شدن ، میبازیم !
یک روز ابرو،یک روز مو، یک روز جراحی بینی ،یک روز فلان مدل لباس ، فلان مدل تفریح و کم کم تعویض عقاید ، حتی بعضی ها به جایی میرسن که از هویت واقعی و پدر و مادر و اصل و ریشه خودشون شرم میکنن و اون ها رو پس میزنن؛
آقا ما کلافه شدیم ، خسته ایم ، انگاری رسیدیم به تهِ خط ، دیگه واسمون نایی نمونده .
نه جونی واسه ادامه داریم نه رمقی واسه بستنِ زخمامون ، بسه دیگه مشتی ، بگذر از ما بیا خوبی کن و باز بگیر دستمونو ، خودت خوب میدونی که ما همون آدم ضعیفای گذشتهایم که تا همینجاشم به امیدِ اون روز خوبایِ آینده طاقت آوردیم،پس کو اون روزای خوبی که قولشو بهمون داده بودی ؟ بیا بگیر دیگه دستمونو ، بریدیم آقا بریدیم .