هر آدمی در زندگی باید کسی را داشته باشد
که آزادانه و بدون خجالت
بتواند حرفهای خود را با او بزند،
وگرنه آدم از تنهایی دق میکند.
" ارنست همینگوی "
- بعد از سالها دوری برایم نوشته بود: «خوبی؟»
آب دادن به گلِ خشکی که ریشههایش سوخته،اثری دارد؟؟!
وقتی انسان آموخت چگونه با رنجهایش تنها بماند ، آن وقت چیز زیادی نمانده که یاد نگرفته باشد.
" آلبر کامو "
آدمىست ديگر؛
حتى در اقيانوس هم زنده مىماند
اما گاهى در يک جرعه دلتنگى
غرق میشود…
خدا رو چه دیدی
یهو دیدی قرعه به اسم ما در اومد و همه ی سختیای زندگیمون خیلی یهویی حل شد..
امیلی مونتگومری نوشته:
«هر شب به خودش میگفت: فردا دیگر طاقتش تمام میشود، اما فردا که میآمد باز زندگی جریان داشت ..»
و خوب منم همینطور