دقیقا هممون یک روز و یک ۲۴ ساعت رو میگذرونیم اما به شکل های کاملا متفاوت و با احساسات مختلف ؛
بعضیا ذاتا یجوری حس امنیت بهت میدن که وقتی باهاشون صحبت میکنی حس میکنی مثلا بعد از مدتها دوری برگشتی خونهی خودتون ، همچین چیزی.
دوست داشته شدن؛ قرص است.
و دوست داشتن؛ تراپی.
وقتی یکی دوستت داره، آرومی
اما وقتی تو یکی رو دوس داری، در کنار آروم بودن، تغییر میکنی!
یجایی خوندم نوشته بود آدما آخرین لحظههای عمرشون نمیخوان یکبار دیگه مدرک دانشگاهی یا هیچ دستاورد دیگهای از خودشون رو ببینن
فقط میخوان کسانی که دوستشون دارن کنارشون باشن
و ما چقدر دیر میفهمیم چیزی که بیشترین اهمیت رو داره و بهش نیاز داریم عشق ورزیدن به آدمهایی هست که دوستشون داریم...