بذار این تیغ تیزی که خراشت داده اونقدر زخمت بزنه تا کند بشه».. این جمله نقل به مضمون از شب یلدای کیومرث پوراحمد است. خیلی دوستش دارم. گاهی باید در دردهایمان در خونمان شسته شویم.. تنها بمانیم با درد تا عیارمان مشخص شود. تیغ آنقدر ببرد تا کند شود. گاهی این هزینهایست بابت شفافیت.
آندیا!
بسیار آدمِ «غصه نخور من کنارتم» ای هستم.
من بسیار آدم " درست شد شد ، نشد ؛ فدای سرت باهم غصه شو میخوریم " ای هستم :)).
من اون شباییرو که نیاز داشتم یکی باشه که پا به پام غصه بخوره و به این دنیا لعنت بفرستیم ، تنها گذروندم ، از این به بعدم تنها میگذرونم ؛
اگه تا الان نیومدی دیگه نمیخواد بیای.
به تو احتیاج دارم :)
چون تو تنها کسی هستی که میتوانم در موردِ رنگ یک ابر با او صحبت کنم . .