برخی از صـورت های فلکی به دلیل بزرگی، اهمیت ستاره های داخل محدوده شان، راحتی در شناسایی و .. مشهورتر هستند.
مثل دب اکبر یا خرس بزرگ با داشتن هفت ستاره پرنور از مشهورترین
صورت فلکی ست که برای سالیان سال دریانوردان جهت یابی خود را بر اساس آن انجام می داده اند.
این تقسیم بندی ها علاوه بر این که ما را با آسمان آشنا می سازد به ما در یافتن مکان اجرام سماوی نیز کمک می کند. مثلا وقتی گفته می شود ماه در صـورت فلکی قوس است همه می دانند کجا را باید نگاه کنند. در واقع می توان گفت یکی از کاربردهای صورت فلکی برای آدرس دهی در آسمان است.
زودیاک مجموعهای از صورتهای فلکی است که در امتداد مسیر سالانه خورشید در آن سوی آسمان قرار گرفته و به آن دایرهالبروج گفته میشود. در طول سال، به نظر میرسد خورشید از تمام صورتهای فلکی زودیاک عبور میکند.
زودیاک توسط بابلیها ابداع شد و آنها میخواستند صورت فلکیهای زودیاک با تعداد ماههای تقویم مطابقت داشته باشد؛ به همین دلیل، آنها بهراحتی سیزدهمین صورت فلکی، یعنی حوّا را حذف کردند، اگرچه در مسیر دایرهالبروج نیز قرار دارد.
