موقرمز🌝✨:
*هشدار: خواننده ی عزیز و محترم حتما این متن را با لحن مناسب بخوانید تا از زحمت نویسنده برای سرشار کردن این متن از احساسات درونی خویش کم نشود. همینطور میتوانید حین خوانش خاطرات خود را به یاد آورده و به خود عشق بورزید. با تشکر * گاهی اوقات در زندگی با افرادی ملاقات میکنیم و با اتفاقات کوچک دلمان را به یکدیگر میسپاریم ... مثلا وقتی صدایش را میشنویم که بلند شعر میخواند. یا وقتی که افتاب به گونه های سرخشم میتابد. یا شاید هنگامی که موهایش با وزش باد موج پیدا میکند و ... حالا یواش یواش و بدون اینکه متوجه شویم وابسته اش میشویم. تا به خود می آییم میبینیم شروع به دوست داشتن او کرده ایم و نمیتوانیم دوری اش را تحمل کنیم. اما نکته این است که ما او را به خاطر خودش دوست میداریم. با هر ویژگی ای که دارد؛ او را میپذیریم. ما زشتی ها و زیبایی های او را در کنار هم میخواهیم. و حالا ما سعی میکنیم خوشحالش کنیم. از او دفاع میکنیم. او را در افکار و علایقش پشتیبانی و حمایت میکنیم و ... اما آیا این موضوع در باره ی خودمان نیز صدق میکند؟ آیا خودمان را دوست میداریم ؟ آری من خودم را دوست دارم و سعی میکنم در مواقع نیاز کنار خود ایستاده و خود را یاری کنم. من تولدم را به خودم تبریک میگویم. علایقم را دنبال میکنم. سعی میکنم به اندازه ی کارهایی که مجبورم انجام دهم و دوستشان ندارم کارهایی را که دوست دارم نیز انجام دهم. برای خوشحالی خودم تلاش میکنم. آثار هنری خلق میکنم. گاهی ورزش میکنم. موزیک گوش میدهم. شعر و کتاب میخوانم. و به خودم افتخار میکنم. پس چرا باید بجای این کارها خود را سرزنش کنیم: به خاطر شخصیتی که نداریم و به خاطر چیز هایی که نیستیم؟... چرا فقط تا وقتی که زندگی سرشار است از آن لذت نبریم ؟ تنها کاری که باید انجام دهیم "پذیرفتن" است. پذیرفتن خودمان با همه ی خوبی ها و بدی هایی که کنار یکدیگر زیبا هستند. چرا که هیچ انسانی کامل آفریده نشده است... .
- خیلی خوب گفتی، دست مریزاد.
خصوصا در مورد سرزنش کردن خودمون؛ شاید چند نفر با خوندن این نوشته به خودش بیاد و براش یه یادآوری باشه که چهقدر آدم ارزشمندی هست.
موقرمز🌝✨:
بیشتر اوقات نسبت به خودم احساس تنفر و خشم دارم ولی... فکر میکنم دلیل اینکه بخوام با خودم مهربون باشم اینه: من همهی سعیمو میکنم خوب باشم، حتی اگه شکست بخورم، حتی اگه از پسش برنیام.
- این روزا خوب بودن چیز سختی شده؛ به وجودت افتخار میکنم که تلاشت رو میکنی.
موقرمز🌝✨:
حس خوبیه که خودتو دوست داشته باشی، ولی متاسفانه بیشتر مواقع این حس و ندارم. اگه خودمونو دوست داشته باشیم حتی تو بد ترین شرایط روحی کمکت میکنه. و باعث میشه عاشق آدمای دیگه هم بشیم. یا وقتی بفهمی چیزی بیشتر از این لیاقتت باشه و مدام به هدفت فکر کنی میتونه کمک دهنده باشه. به نظرم دوست داشتن خودمون تنها دلیلی هست که زندگی میکنیم و به چیزی ضرر نمیرسونه. #دریا
- نظرت کاملاً جالب و منطقی بود؛ امیدوارم در آیندهای نزدیک این حسِ خوب توی وجودت به اندازهی کافی برسه. (:
موقرمز🌝✨:
دوست دلشتن واژه ایست در دنیای واژه ها که با به زبان اوردنش هر قلبی میتواند بیشتر از قبل بتپد.... حال چگونه است که ما خودمان را بدون گفتن هیچ واژه و کلمه ای دوست داریم؟ شاید سوال کمی عجیب غریب باشد امااا ما هر روز صبح که از خواب بلند میشویم صبحانه میخوریم یعنی اولین کاری که در شروع روزمان انجام میدهیم این است که به جسممان غذا میدهیم... بعد از صبحانه لباس های زیبا میپوشیم یا شاید به حمام برویم و دوش بگیریم تا روح و جسممان تازه شود... یا همیشه مراقب هستیم که بدنمان صدمه ای نبیند یا مریض نشویم.... یا بیش از اندازه با وسایل الکترونیکی مثل تبلت... گوشی... و... کار نکنیم.. اینا همه نشان نده این هستند که ما خودمان را همیشه دوست داریم و همیشه سعی میکنیم کاری نکنیم تا اتفاق بدی برایمان بیفتد... و اینا همه نشان دهنده این است که ما خودمان را بدون هیچ قید و شرطی دوست داریم
- درسته، خوشحالم که همچین نتیجهای رو گرفتی (:
وای ، این کارتوون . بچه که بودم هر روز
صبح زود بیدار میشدم تا همینو ببینم :)