کاش من امشب تموم شم .

گذشت.

من تو را یادم‌ نرفته . هنوز وقتی باران می بارد یادت می افتم . من تو را یادم نرفته . هنوز وقتی آن کلمه را می شنوم یادت می افتم . من تو را یادم نرفته . هنوز وقتی به چشمانم در آینه خیره می شوم یادت می افتم . من تو را یادم نرفته . هنوز وقتی موهایم را می بافم یادت می افتم . من تو را یادم نرفته . هنوز وقتی شعر میخوانم یادت می افتم . من تو را یادم نرفته ؛ فقط در تمام مدتی که زنده خواهم بود ، ناچار به یادت هستم . -من

الا ای مصرع بعدی شعرم گر نمی آیی ؛ بگو لطفا که من درمانده وزنت نخواهم بود ! -من

شده شعری بنویسی ، پدرت در آید ؟ و به هنگام مرورش ندهد گریه امان ؟ -من

حافظا ما اعتمادی گر به فالت کرده ایم ؛ خواهشا طالع کمی بر وفق ما امشب شود :) -من

کاش بهت پیام نمیدادم :)

روزامُ با دلتنگی سر می کنم :)

بعضی آهنگا رو هم بعد رفتن تو دیگه نمیشه گوش داد .

آره من هنوز دوستت دارم ولی ، کاری که باهام کردی رو یادم نرفته . حرفایی که بهم زدی رو یادم نرفته ‌. سرد بودنات رو یادم نرفته . آره من هنوز دوستت دارم ولی ، یادگاری هاتو هنوز نگه داشتم . هنوز وقتی دلتنگت میشم تو خیالم بغلت میکنم . هنوز نامه هات رو میخونم . آره من هنوز دوستت دارم ولی بدجور از دستت عصبانیم :) -من

- نبخشیدم چون دلم گناه داشت . . روح و روانم گناه داشت . . نبخشیدم چون گفته بودم ؛ بیشتر زخمیم نکن :)))

آه... یادم رفته است ؛ چگونه سلام میکرد ؟