اندر حکایات کلاسهای مجازی

شاید دمِ دستی ترین دلیلش اینه که دستمون بیاد این علم دقیقاً از پسِ کدوم نیاز و کدوم سؤال بوجود آمده چه سؤالاتی رو قراره بتونه جواب بده، به چه پیشرفتی تا حالا رسیده، به کجاها نرسیده و ما قراره برسونیمش به طور کلی یه نمایی ازش بدست بیاریم و اینجوری بهتر بفهمیم که قراره چی یاد بگیریم و چی کار کنیم

‏علی از زبان پرنشاط روح الله "همه چیز است" ❤️ ‎#LiveLikeAli "" رضا والی زاده 🦋@tanhamasirmedia

(:

وقتی می‌شه معمولی خوب بود... برای نسل ما که کمتر چیزی از امام دیدیم، هر چی هست اقتدار و ریاست و تحکم و... این فیلما جالبه وقتی می‌بینم که امام یه آدم فرازمینیه عجیب غریبِ از مریخ اومده نبوده، یه آدم عادی، شبیه بقیه آدما، که خدا رو تو زندگی‌ش پررنگ کرده، به قدرت الهی وصل شده، توکل کرده، خواسته و شده یه آدم شبیه بقیه، یه دهه هشتادی معمولی نه یه موجود فرازمینی نه یه منجی هالیوودی یک انسان شبیه ما، شبیه یک انسان، خارج از تصورات عجیب غریبی که به ما دادن، خارج از اون دور از دسترس بودن یک انسان رسیدنی

قهرمان برای نسل ما بد تعریف شده یه موجود فرازمینیه عجیب غریب، با توانایی های خاص، یه آدمی که خیلی خفنه، خیلی خاصه، خیلی فلانه و تا حد امکان دور از دسترس نرسیدنی، نشدنی، دور از ما، خاص که جوون امروز اسطوره‌ها رو دور از خودش بدونه، نتونه ارتباط برقرار کنه، نتونه بهش برسه، شاید سرخورده بشه، شاید جلوی تلاشش رو بگیره، شاید... ما باید باور کنیم که آدم هایی که اسطوره شدن، مثل ما محدودیت داشتن، به خواب و خوراک و استراحت و تفریح نیاز داشتن، خانواده داشتن، موانع داشتن، می‌تونستن بد باشن، فوق بشری نبودن ولی تلاش کردن، راه رو درست رفتن تا به یه انسان قابل تحسین، به یه اسطوره تبدیل شدن همون آدمای معمولی

معمولی بودن بد نیست، سخت و ترسناک و مانع هم نیست امتیازه

این تویی که انتخاب می‌کنی از امتیازت استفاده کنی یا نه پرورشش بدی یا نه کدوم جهتی ببریش...

برام الفاظی که امام استفاده می‌کنن، لبخندشون، ذوقشون، مدل حرف زدنشون جالبه چون شبیه یه انسان معمولیه چون نشون می‌ده یک انسان فارغ از اینکه کیه، باید چیزهایی رو دوست بداره، علایقی داشته باشه، احساساتی داشته باشه، نسبت به مسائلی اندوهگین باشه، مسائلی براش جذاب به نظر بیان و... این نشونهٔ پست بودن نیست، نشونهٔ انسان بودنه، برخی چیزایی که ما بی‌دلیل برای خودمون حروم کردیم و از داشتنشون ننگمون می‌یاد هیچ اشکالی ندارن، نشونهٔ آدمیت ما هستن و حفظ کردنشون به هیچ وجه قرار نیست جلوی رشد و کمالمون رو بگیره، جهت دادنش صحیحه، ولی لازم نیست علائم انسانیت رو دور انداخت چون تو یک انسانی

ایذا...

ایذا...

نویسندهٔ زایو و ایذا، واقعاً نابغه‌ست...