وَیَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لَا یَحْتَسِبُ ۚ

(:

تا وقتی خدا کنارته، چرا باید گم بشی کمکمت می‌کنه، دستت رو می‌گیره(:

و سلام بر او که می‌گفت: مسئول ما باید توالت بشوید تا آن غروری که در درون او هست، بریزد. شهید محمدابراهیم همت @Rozekhon

یاد روزای اول هیئت افتادم، دنبال این بودیم که چه کاری رو زمین مونده، همون رو برمی‌داشتیم فرمول دیگه‌ای نداشتیم فقط و فقط این بود: شناسایی کار رو زمین مونده و انجامش بی‌دلیل، بی‌ملاحظه، بی فکر به اینکه تخصصت هست یا نه، دوستش داری یا نه، بلدی یا نه، از پسش بر می‌یای یا نه انجامش می‌دادیم چون لازم بود انجام بشه و جز ما کسی نبود که انجامش بده، همین

الآن یه وقتایی بهش فکر می‌کنم که الآن فرمول مسئولیت برداشتنامون چیه🤔 راستش به نتیجه نرسیدم ولی امیدوارم توش بویی از تکبر و چیزای دوست نداشتنی دیگه نباشه

چند وقت بود دنبال تعریف اخلاص توی کار هیئت بودم همون اخلاصی که یه روزی جلومون می‌برد و الآن می‌ترسم که توی خودم نباشه این شاید همونه شاید سرنخه شاید...

مهمه که چندبار کاری رو کردی که می‌دونستی غرورت رو می‌ریزه...

مثلاً من اگه دکور بزنم غرورم می‌ریزه، چون تو دکور زدن افتـــــــــــــضاحم🤦🏻‍♀😂

تو تمام مدتی که مسئول فرهنگی بودم، دکور برام سوهان روح بود😂

این کار رو زمین مونده صرفاً چایی ریختن و دستشویی شستن نیستا مثلاً ممکنه مداحی رو زمین مونده باشه، جاروبرقی بعد هیئت رو زمین مونده باشه، کار اقتصادی برای کسب درآمد رو زمین مونده باشه، دکور رو زمین مونده باشه، کاررسانه‌ای قوی رو زمین مونده باشه، حتی شوخی وسط سخنرانی رو زمین مونده باشه! امتحانات و فرصت‌های ما آدما ممکنه متفاوت باشه