آقای راوی می‌گفت عدالت یعنی هر چیزی سر جای خودش باشه من حس می‌کنم می‌تونه معنی‌ش این هم باشه که یه دانشجو تو دانشگاه درس بخونه، طلبه تو حوزه و دانش آموز تو مدرسه نه اینکه دانش آموز مجبور باشه سوال خاصِ درون مدرسه‌ایش رو از دانشجو بپرسه، دانشجو از طلبه، و... مثلاً فکر کنید که تو فضای جاری الآن هم درسی من یک طلبه‌ست، یا نه، یک دانشجوی دانشگاه دیگه‌ست تو فضای درسی که بینمون وجود داره، مدام فقط در حال مقایسه‌ایم، قرار و اطمینانی وجود نداره دغدغه مشترک اگر قراره بوجود بیاد، ناگریز از فضای تحصیلات آکادمیک بیرون می‌پره و باعث بروز چیزای عجیب غریبی می‌شه قشنگه که دانشجو ، طلبه، دانش آموز با هم ، هم درس و هم کلاس باشن اما قشنگتر اینه که تو حوزه تخصصی تحصیلاتشون، بهشون فضا و امکانات داده بشه، تا با هم درسای خودشون هم معاشرت و مباحثه داشته باشن که اگر بناست درسی بخونن، اون درس رو در فضای اون درس هم خونده باشن، که با بقیه اندیشه‌ها در اون زمینه هم آشنا باشن که گاه رقابتی یا رفاقتی هم توی فضای خاص درسی پیش بیاد که کسی باشه که آینده رشته تو باشه و بگه برات که چه چیز در انتظارته، که...

بحث من اینجا ویژه دانشجو نبود، دانشجو، طلبه، دانش آموز توی هر زیرشاخه‌ای برای پیش رفت توی اون زیرشاخه، احتیاج داره که علاوه بر بقیه افراد، با هم سنخ‌های خودشون ارتباط و همفکری داشته باشه

یادمه یه بار خانم همتی تو سخنرانی‌شون، حرف قشنگی زدن(:

تو به کجا برسی از خودت راضی هستی؟

چی بشی از خودت راضی می‌شی؟

اون منِ ایده‌آل‌ت کجاست؟

دم عیده، بیاید بهش فکر کنیم(((:

دوست داشتید بنویسید: https://harfeto.timefriend.net/16473539915316

خوب رو نمی‌دونم، ولی حس می‌کنم بهتر می‌شه🌱

از بزرگترین جستجوهای زندگیه

شاید داری جای اشتباهی رو می‌گردی رفیق

از طرفی حس می‌کنم مثال هایی که زدی در تضاد با هم نیستند، مکمل هم اند