اینجوری که رشد بی‌معنا می‌شه!

این به بی‌نهایت رسیدنه رو کسی می‌تونه معنی کنه؟

خود من اولش که با این سوال مواجه شدم، فکر می‌کردم اون (منِ ایده‌آل )، وجود نداره، جایی وجود نداره که آدم با رسیدن بهش راضی بشه از خودش، چون همیشه جای پیشرفت هست اما می‌دونی مشکل چیه؟ اینکه فکر می‌کنی اون منِ ایده‌آل، یه نقطه‌ست، در حالیکه انسان روح بی‌نهایت داره منِ ایده‌آل در واقع می‌تونه آغاز یه راه باشه، می‌تونه یه مسیر باشه، یه قالب باشه، یه... یعنی در واقع با رسیدن به منِ ایده‌آلت، تموم نشدی، بلکه تازه تو مسیر سریعتر و قشنگتر رشد وارد شدی و می‌شه گفت تازه یه شروع جدید رو آغاز کردی

پیچیده تر شد که!😂

خب اینجوری مدام هدفه داره تغییر می‌کنه، بعد ممکنه ببینی مجبوری راهت رو کلاً عوض کنی، یه شروع دوباره داشته باشی و...

اینهمه شما نظر دادید، این رو خودم بگم😂

من حس می‌کنم همین که انسان، با توجه به شرایط موجودش، با توجه به علمی که الآن یا داره، یا شرایط دسترسی و کسبش رو داره، درست ترین تصمیم حال حاضرش رو بگیره کافیه ممکنه راهی که الآن با توجه به علم الآن انتخابش کردم، راه درستی هم نباشه، اما همین که با علم و تحقیق و ... سعی کردم بهترین راه رو انتخاب کنم و تمام تلاشم رو براش کردم ، کافیه برای خدا تلاش ما مهمتر از نتیجه‌شه حالا گیرم که من بعدها بفهمم که راهی که با علم و تحقیق انتخابش کرده بودم، غلط ترین راه ممکن بوده اول اینکه شرمنده خودم و خدا نیستم، چون من با معلومات اون زمانم و صرف انرژی و تحقیق و... اون درست ترین راهی که به نظرم اومد رو انتخاب کردم دوم اینکه نتیجه طی کردن همون راه غلط هم ممکنه من رو سالها جلو بندازه و تجربه‌های مفیدی بهم داده باشه این مهمه که من تمام تلاشم رو کرده باشم، از اشتباه‌هام نترسم، ازشون درس بگیرم و بهترین تصمیم ممکن رو بگیرم و به راهی که با علم و تحقیق انتخابش کردم، پایبند بمونم

اینجا که نامفهوم تر و نرسیدنی تره انگار

جسارتاً در جواب کدوم مطلبه؟

از تغییر نترسیم🙃

حواسمون باشه هر کسی که گلایه داره، ناراحته، ضد دین و ضد حکومت نیست مردم همه‌شون درد دارن، مشکل دارن، بغض دارن، اذیتن، و ممکنه این بغض خودش رو نشون بده ولی این دلیل بر این نیست که با دین و کشورش مشکل داره خسته‌ست و خستگی ممکنه خودش رو جاهایی نشون بده به آدما زودی برچسب نزنیم