این چند وقت گفتگوهای قشنگی شکل گرفت خیلی از چیزایی که مهم بودن ولی به چشم نمی‌اومدن، به چشم اومدن آدمای همفکر همدیگه رو پیدا کردن خیلی از مبادی سست فکریمون محکم شد خیلی چیزای جدیدتر یاد گرفتیم

شاید خیلی‌هامون مخصوصاً اونایی که عادت به گوش دادن نداشتن، اونایی که فکر می‌کردن اسطوره قدرت اند، دستی بالای دستشون نیست(نعوذ باالله) سعی کردیم یاد بگیریم که بشینیم، صحبت‌های بقیه رو، اونایی که مخالف ما هستند، اونایی که زیردست ما هستند، اونایی که کوچیک به حسابشون می‌یاریم رو گوش کنیم

این روزا بساط قوی شدن، تلنگر، یادگیری، اعلام آمادگی به ولی و... حسابی و پر و پیمون پهن بود

این روزا شاید وقت خوبی بود که دوباره بشینیم و اندیشه‌ها، و سبک زندگی انقلابی رو حسابی زیر و رو کنیم که یادمون بیاد کی بودیم، کی شدیم و برای کی شدن تلاش می‌کنیم

می‌تونه جالب باشه که بزرگترین کارهایی هم که توی دنیا بوسیله آدم‌ها انجام می‌شه، در واقع ترکیبی از همون کارهای کوچیکیه، که ما انجامش می‌دیم و حس می‌کنیم بچه‌بازیه بالاخره اول و آخرش، با تفاوت‌هایی، انگار همونه چون تفکر و عملِ انسان‌، یا انسان‌هایی اینجا دخیله، که قرار نیست کامل باشن...

وقتی قراره ما، کسی باشیم که کاری رو قراره انجام بده شاید باید دقت کنیم که حتی خفن‌ترین کارهای دنیا هم بوسیله آدم‌هایی انجام شده، که کامل نبودن و شاید موقع انجامش همون حسی رو داشتن، که تو الآن داری

خدایا ممنون که فرشته‌هات رو می‌فرستی که در قالب بدن ما، کارایی رو انجام بدن، که خودمون بعید بود بتونیم از پسشون بربیایم ممنون که کمک کارمونی🌱

حس می‌کنم وقتی داریم تو راه شهدا قدم برمی‌داریم این خودشونن که دارن گام به گام و قدم به قدم کارها رو انجام می‌دن و این نیروی اوناست که داره قدم‌های ما رو به حرکت در می‌یاره

صدای اذان که بلند می‌شود نسیم انگار جان تازه می‌گیرد باطراوت‌تر می‌وزد...

انگار این روزا، خیلی چیزا، معنی عمیق‌تری دارن مسلمون بودنمون، شیعه بودنمون، هویتمون انگار پررنگتر و روشن‌تر و زیباتر شده تو چشممون(:

بعضی وقتا کار بزرگ کاری نیست که خیلی صدا کنه کاریه که جلوی یه سر و صدای بزرگ رو بگیره