یه وقتا حس می‌کنما ما آدما بیشتر خود ضعف‌هامون، از بروز دادن ضعف‌هامون واهمه داریم...

به هم اتاقی‌م می‌گم الآن تو وضعیتی‌ام که دلم می‌خواد فاز افسردگی بردارم، هوس طبیعت کنم و این حرفا ولی حقیقتاً وقتش رو ندارم اینه که همچنان شاد و سرخوش و بچه درس خون؟ می‌مونم😂🤦🏻‍♀

بعد بگین درس خوندن فایده نداره😂

افسردگی هاتم به آدمیزاد نرفته آخه قربونت برم!

😎😂😂😂 من حس می‌کنم آدم وقتی تو حال بد می‌مونه که بهش بها بده، اگر بها نده، خودش رو سرگرم کنه، حال بد، موندگار نیست هر چند گاهاً ماحصل حال بد، یعنی تغییر و تفکر رو دوست دارم، و علاقه‌مندم فرصتی کنم و کمی به افسردگی و تنهایی با خویشتن بپردازم...

واقعاً بارها و بارها درس داشتن و شلوغ بودن باعث شده نتونم به اتفاقای بد، به چیزایی که ناراحتم می‌کنه، به چیزایی که لازم نیست باشن فکر کنم و خب این ممکنه بتونه جالب باشه

و ممکنه آسیب‌زا

اصول سیستم‌های عامل😂

یادمه بچه‌های انسانی زیاد پز این مدل بودن درساشون رو می‌دادن😎😂😝

ما در دل معجزه زندگی می‌کنیم🌱...

ماییم که بی‌هیچ سرانجام خوشیم...