شایدبرای شما هم پیش اومده، وقتی دارید تلاش می‌کنید، یه جاهایی می‌ایستید، حس می‌کنید دیگه بدنتون یاری نمی‌کنه، دیگه ذهنتون توان نداره، نمی‌تونید درست برنامه‌ریزی کنید و... خیلی وقتا فکر می‌کنم شهید چمرانی که قبل شهادت به پاهاشون وعده می‌دادن که آرام خواهند گرفت چطور می‌تونستند که بدنشون رو اینهمه مدت سرپا نگه دارند و چجوری هیچ وقت بدنشون کم نمی‌آورد! به اینکه چطور شهید باقری روزهای زیاد بی‌خوابی می‌کشیدند و فعالیت می‌کردند و همیشه توان نوشتن داشتند و همیشه فکرشون کار می‌کرده، همیشه حوصله و اعصاب داشتند، همیشه می‌تونستند مدیریت کنن، ...

دلم می‌خواست بودم، می‌دیدمشون که چطور برنامه‌ریزی می‌کنن چطور جسمشون یاری می‌کنه و... حتی یهو دلم خواست که شهید چمران رو توی خواب می‌دیدم که ازشون بپرسم چطور وقت می‌کردن همیشه بدنشون رو سالم نگه دارن!

واقعاً دنبال جواب این سوال بودم که چطور شهدا می‌تونستن و ما نمی‌تونیم تا حالا بهش فکر کردین؟

یکم با هم بلند بلند بهش فکر کنیم؟

اول یه پیام بخونیم که مهر ابطال بر صحبت‌هام می‌زاره...

پرده اول...

اینکه اطلاعاتی که از شهدا بهمون رسیده، یه وقتا خیلی فانتزی‌تر از واقعیته، اگر قراره شهدا الگوی ما باشن، در مرحله اول باید دست یافتنی باشن...

پرده‌های زیادی داره قضیه و اگر دوست داشتید بنویسید، می‌زارم اینجا

ولی اون پرده‌ای که دوست داشتم درباره‌ش صحبت کنم و اصلاً به خاطرش این مقدمه رو نوشتم:

اینکه دوست داری بدونی شهدا چطور زندگی کردن که تونستن، چجوری می‌تونستن از پسش بر بیاد، چجوری با خانواده‌شون رفتار می‌کردن و... یه راه قشنگ برای فهمیدنش جلوی پاته آره خوندن کتاب شهدا راه خوبیه، ولی یه راه دیگه...

. . پدر! تقلید، در صورتی تقلید است که مُقلّد، انسانی بالنّسبه فرهیخته و صاحبْ رأی باشد. مُقلّد باید که از خودْ قدرتِ تشخیصِ نیک از بد، درست از نادرست، راه از بیراه را داشته باشد؛ اما گرفتارِ شکّ میانِ این و آن باشد. اغلب برای آن تقلید نمی‌کند که بارِ مسئولیت‌ها را از گُرده‌ی خود بردارد و بر دوشِ اهل ِفضل بگذارد. مُقلّدِ مغلوب، تقلید را هم بی قدر می کند پدر... • مردی در تبعید ابدی • به قلم نادر ابراهیمی

-ما،مالِ‌خداییـم(: آدم‌مالِ‌کسی‌را‌صرفِ‌دیگری‌نمیکند! -خمینی‌عزیز