. . من تفکر را خط اول می‌دانم؛ چون گرچه انسان همیشه همراه جبر محیط و جامعه و وراثت و غریزه و... بوده است لیکن محکوم این‌ها نگردیده؛ چون انسان در تضاد جبرها به آزادی رسیده و از محدودهٔ روابط تولیدی و رفلکس‌های شرطی و غریزهٔ جنسی و غریزهٔ قدرت طلبی رها شده و می‌تواند آن‌گونه که باید و آن‌گونه که می‌خواهد فکر کند و به شناخت‌ها و بینش‌هایی برسد. ✦مسئولیت و سازندگی✦ علی صفایی حائری(عین صاد) @anrooz

شما به خاطر سخنانتان کیفر می شوید، بنابراین جز سخن نیک نگویید. - امیرالمؤمنين (ع) غررالحکم، ج۱ ص۱۶۵ - 🌱 •• @khademin_markazii ••

. . اگر انسان از یک جبر برخوردار بود، دیگر مسئله‌ای نبود. اما انسان در روابط فکر و سنجش و بهتر طلبی به انتخاب و آزادی می‌رسد و راه خویش را می‌یابد و می‌تواند– اگر خواست– از تلقین و تحمیل و تقلید و عادت‌ها و سنت‌ها رها شود و اگر نخواست می‌تواند همین‌ها را انتخاب کند، که باز هم انتخاب اوست. ✦ مسئولیت و سازندگی ✦ علی صفایی حائری(عین. صاد) @anrooz

این کتاب یه طوریه که هر بخشی رو که می‌خونی دلت می‌خواد به عنوان بریده منتشر کنی...

این سری مطلب رو بخونید... (از این پیام به پایین)

یهو دیدمش و به نظرم جالب اومد

ممنون از پذیرایی امروز فرمانده... و ممنون از حمایت های ویژتون... و ممنون از دلگرمی هایی که برام می میفرستید... و ممنون از فرشته هایی که برا رفاقت بهم دادیدشون... و ممنون بابت این رنجی که میبرم... که منو به شما نزدیک تر میکنه... ممنونم فرمانده که حواستون مدل خاصی بهم هست🙂❤️ #روزهای_شنبه #خانه_فرمانده

اینجا انگار همیشه قشنگه🌱

[ بزرگی هرکس به بزرگی غمی است که در دلش پنهان کرده است غم شوکت دارد؛ مهابت دارد هیجان می‌آفریند و حرارت می‌بخشد. هرکسی به‌ اندازه‌ ادراکش از حقیقت ، غم دارد!✨ ] #کتاب : نخل و نارنج📚

. . ما در سازندگی و تربیت افراد، از روش سرشار و غنی خودمان بهره نمی‌بریم و با شعارها و تلقین‌ها و دردها و رنج‌ها و محرومیت‌ها، استعدادها را داغ می‌کنیم و از دیگران سرمشق می‌گیریم، در حالی که ما در هدف و در راه و در روش، در هیچ کدام با آنها همانندی و هماهنگی نداریم. ما در راهی می‌رویم که به هدف ما نمی‌رسد و در نتیجه طعمه آنها می‌شویم و نردبان مقصدشان. ✦ مسئولیت و سازندگی ✦ علی صفایی حایری(عین. صاد) @anrooz

یادمه وقتی برای راهیان نور دوره رفته بودیم و تاریخ جنگ می‌خوندیم، این نکته رو خیلی بررسی کردیم که فرماندهان ما، روش جنگیدن خودمون رو طراحی کردند، اگر بنا بود به روش دنیا بجنگیم، هیچ وقت پیروز نمی‌شدیم به هزاران دلیل، آسونترینش اینه که خب اونا به روش خودشون مسلطن و غافلگیر نمی‌شن! جذابترینش هم اینه که ما راه خودمون، دین خودمون، جهان بینی خودمون، هدف خودمون و روش خودمون رو داریم که منجر به پیروزیه و اگر بخوایم غیر این رفتار کنیم، محکومیم به شکست