https://digipostal.ir/cfh7z4u اینا توش بود

آدمای لجباز، محروم می‌شن

نترس، خودش هوات رو داره

مذهبی‌های تهران، واقعاً صبور، خلاق و با پشتکارن تهران از لحاظ بصری، مخصوصاً توی بعضی از محله‌ها، اصلاً شهر مذهبی به حساب نمی‌یاد، اصصصلاً ولی فعال‌های فرهنگی باحوصله‌ای دارن، باحوصله، صبور، خلاق و جسور واقعاً تحسین برانگیزن اول اینکه از هیییییچ فرصتی برای کار فرهنگی دریغ نمی‌کنن😂 بعد اینکه تقریباً اکثر انقلابی‌هاشون اهل کارفرهنگی در ابعاد مختلفن و اینکه واقعاً نوآورن و به روز و به هیچ ایده و روشی هم نه نمی‌گن😂 این برام خیلی جالبه که مذهبیای تهران، مذهبشون رو با خودشون همممه جا می‌برن، مثل مثالی که بالاتر براتون زدم، اینکه شهدای گمنام رو توی پارک‌ها دفن می‌کنن که فضای پارک رو یکم معنوی‌تر کنن، اینکه هر محلی برای خودش یه مأمن داشته باشه مذهبیای تهران خیلی جالبن، انگار تیکه تیکه شهر رو مین گذاری(از نوع خوبش) کرده باشن، هر جایی یه جوری مقر دارن، حالا امامزاده‌ها که دمشون گرم، از اول بودن و اتفاقاً محل قرارگیری‌شون هم تو تهران بعضاً خیلی جالبه😂 بعد می‌بینی تهران بعضاً مساجد خیلی فعالی داره پایگاه بسیج‌های کوشا شهدای گمنامی که تو خاکسپاریشون ظرافت به خرج داده شده هیئت‌ها و مراکز فرهنگی فراوون و... می‌گفتم... انقلابیای تهران خیلی نوآور و بامعرفتن اینطوری نیستن که خب ما می‌ریم راهیان، می‌ریم مشهد، می‌ریم کربلا، کیفمون کوکه دیگه، بی‌خیال بقیه، نه کل شهر رو درگیر مناسبت‌های مذهبی می‌کنن مذهبشون رو می‌یارن کف خیابونا مثلاً ببینید، مدل اجتماعی(اجتماع شدن) ِ تهرانیا چیه؟ آباریکلا راهپیمایی و پیاده روی😂 یعنی منی که زیادم تهران زندگی نکردم، تو عمرم هیچ جا قد تهران راهپیمایی نرفتم، اینا عادت دارن به هرمناسبتی بریزن تو خیابونا😂 با هم گریه کنن، با هم بخندن، با هم شعار بدن، مدلشونه تو روزای عادی هم فقط تو خیابونان😂 حتی من این حجم از حرکت دسته‌های عزاداری رو تو خیابونا، نه تو ساوه دیده بودم، نه قم انقلابیای تهران به روزن، نوآورن، کارفرهنگیشون فقط کاغذ دادن و حلقه صالحین و هیئت نیست، اینا هم هستا، ولی فقط این نیست عکاس دارن، کارگردان دارن، آهنگساز دارن، گرافیست دارن، نویسنده دارن، ادیتور دارن، بلاگر دارن، وزیر دارن، استاد دانشگاه دارن، وزیر و نماینده مجلس دارن، استارتاپ‌های جذاب دارن، هیئت‌های دانشجویی خفن دارن و... اگه همه محله‌ها رو فتح کردن، همه عرصه‌ها رو هم فتح کردن ردپای مذهبیا، همه‌جای شهر هست، از بیلبوردهای فراوون مناسبتی گرفته تا هر چیزی که فکرش رو نمی‌کنید! کار فرهنگی‌شون قالب قدیمی نداره، نوئه، از جنس جامعه‌ست، از جنس جوون امروزه، و این باعث می‌شه بتونن تو مناسبت‌های مختلف آدم بیارن تو خیابون انقلابیای تهران صبورن، چون دارن فضایی رو مذهبی می‌کنن که نیست، بین آدمایی زندگی می‌کنن که فاصله دارن با تفکر مذهبی سنتی چون چیزایی رو هرروز می‌بینن که جگر بچه مذهبی رو می‌سوزونه چون کارشون زود بازده نیست چون مخاطبشون از فرق سر تا نوک پا متفاوته باهاشون، از طرز لباس پوشیدن تا حرف زدن و نوع نگاه و روتین روزانه، ولی این آدم وقت و حوصله می‌ذاره برای مخاطبش و باهاش راه می‌یاد می‌گفتم انقلابیای تهران، خلاق، نوآور و باحوصله و صبورن و شاید این، ماحصل محیطیه که توش زندگی می‌کنن و در آخر، اونا نماد استقامت و امیدن

اینم از جمعبندی من راهپیمایی دیروز خواستم با دید مثبت به قضیه نگاه کنم

فعالای فرهنگی تهران واقعاً کارشون سخته، و این رو دیروز به چشم می‌شد دید برای همین معتقدم صبور و با استقامتن و خب، از مخاطبای برنامه دیروز می‌شد حدس زد که خیلی باحوصله‌ن که با همه آدمی راه می‌یان و خسته نمی‌شن وگرنه تو قم که کارفرهنگی کردن راحته😂

ولی جذابیت کار اینه که حتی تو فضای مجازی هم، اغلب فعالای خفنِ کارِ تمیز در بیار، از بر و بچ تهرانن می‌گن انسان از دل سختی‌ها رشد می‌کنه مثلاً توی تهران، وااااقعاً سخته بخوای الگوی زندگی جمعی رو پیاده کنی، در حالیکه توی اغلب شهرای ایران هنوز ساختار خانواده و فامیل و زندگی جمعی وجود داره، و شما فقط باید سعی کنی این ساختار رو مؤمنانه‌ترش کنی ولی تو تهران، با سبک زندگی فردیِ اینجا، ساختن سبک زندگی جمعیِ مؤمنانه، صبر و استقامت می‌خواد، خیلی خیلی زیاد و برام جالبه که اتفاقاً سبک کار فرهنگی تو تهران همین امرِ سخته!

https://eitaa.com/anrooz/2199 اینجا کار فرهنگی کردن اونقدرا هم راحت نیست فاطمه من بابت اینکه چرا از ظرفیت‌های قم استفاده نمیکنن مغز همه رو تیکه تیکه کردم خیلی ببخشید ولی تو قم هرکس یه دم و دستگاهی درست کرد و معتقدن کار خودشون فقط درسته و این حقیقتا دردناکه تازه چون شهر مذهبیه هر اتفاقی بیفته رسانه‌ها زوم میکنن و هرکسی واسه خودش شروع می‌کنه به فتوا دادن بعضیا هم که انگار خدان، فقط حرف خودشون درسته

من حس می‌کنم توی قم هنوز کار فرهنگی، قالب تکراری و قدیمی خودش رو داره و چون مخاطبای همراهی داره، خیلی متوجه این قضیه نیست که احتیاج به بروزرسانی داره

یعنی بیشتر بحثم مخاطبه تهران جمعیت مذهبی کمتری داره، ولی روز به روز به تعداشون اضافه می‌شه قم جمعیت مذهبی و مبلغ بیشتری داره، ولی متأسفانه فقط کمیت بیشتری داره، از لحاظ کیفیت، بازم یه درصدیشون فقط انقلابی‌اند، و متأسفانه‌تر، سیمای قم داره روز به روز کمتر مذهبی می‌شه!

قم از لحاظ مخاطبِ همراه، پتانسیل بالایی داره که درست مدیریتشون نمی‌کنه

مؤمنین باید بفهمن کم اند، باید بفهمن به هم نیاز دارن، باید بفهمن لازمه کنار هم باشن، توی تهران، مؤمنین اوایل تک بودن، تنها بودن، رسیدن به اینکه قلیلند، پس باید اجتماع کنند، کنار هم باشند، تا حداقلش دلاشون آروم بگیرن به ضرورتِ کنار هم بودن مؤمنین رسیدن اوایل اینجوری بود که اگه یه عده بچه مذهبی هم رو پیدا می‌کردند، دیگه ول نمی‌کردن، چون وجودشون برا هم غنیمت بود هی اجتماع درست کردن، اجتماع مغازه دارای انقلابی، اجتماع نویسنده‌های انقلابی، اجتماع مهندسای انقلابی هی جمع‌هاشون رو بزرگ کردن، تعداد اجتماع‌ها زیاد شد، دیگه کم کم کار از دستشون براومد دیگه توانا شدن، مرهم شدن مؤمنین باید بفهمن که کم اند، که به وجود هم احتیاج دارن