فعالای فرهنگی تهران واقعاً کارشون سخته، و این رو دیروز به چشم می‌شد دید برای همین معتقدم صبور و با استقامتن و خب، از مخاطبای برنامه دیروز می‌شد حدس زد که خیلی باحوصله‌ن که با همه آدمی راه می‌یان و خسته نمی‌شن وگرنه تو قم که کارفرهنگی کردن راحته😂

ولی جذابیت کار اینه که حتی تو فضای مجازی هم، اغلب فعالای خفنِ کارِ تمیز در بیار، از بر و بچ تهرانن می‌گن انسان از دل سختی‌ها رشد می‌کنه مثلاً توی تهران، وااااقعاً سخته بخوای الگوی زندگی جمعی رو پیاده کنی، در حالیکه توی اغلب شهرای ایران هنوز ساختار خانواده و فامیل و زندگی جمعی وجود داره، و شما فقط باید سعی کنی این ساختار رو مؤمنانه‌ترش کنی ولی تو تهران، با سبک زندگی فردیِ اینجا، ساختن سبک زندگی جمعیِ مؤمنانه، صبر و استقامت می‌خواد، خیلی خیلی زیاد و برام جالبه که اتفاقاً سبک کار فرهنگی تو تهران همین امرِ سخته!

https://eitaa.com/anrooz/2199 اینجا کار فرهنگی کردن اونقدرا هم راحت نیست فاطمه من بابت اینکه چرا از ظرفیت‌های قم استفاده نمیکنن مغز همه رو تیکه تیکه کردم خیلی ببخشید ولی تو قم هرکس یه دم و دستگاهی درست کرد و معتقدن کار خودشون فقط درسته و این حقیقتا دردناکه تازه چون شهر مذهبیه هر اتفاقی بیفته رسانه‌ها زوم میکنن و هرکسی واسه خودش شروع می‌کنه به فتوا دادن بعضیا هم که انگار خدان، فقط حرف خودشون درسته

من حس می‌کنم توی قم هنوز کار فرهنگی، قالب تکراری و قدیمی خودش رو داره و چون مخاطبای همراهی داره، خیلی متوجه این قضیه نیست که احتیاج به بروزرسانی داره

یعنی بیشتر بحثم مخاطبه تهران جمعیت مذهبی کمتری داره، ولی روز به روز به تعداشون اضافه می‌شه قم جمعیت مذهبی و مبلغ بیشتری داره، ولی متأسفانه فقط کمیت بیشتری داره، از لحاظ کیفیت، بازم یه درصدیشون فقط انقلابی‌اند، و متأسفانه‌تر، سیمای قم داره روز به روز کمتر مذهبی می‌شه!

قم از لحاظ مخاطبِ همراه، پتانسیل بالایی داره که درست مدیریتشون نمی‌کنه

مؤمنین باید بفهمن کم اند، باید بفهمن به هم نیاز دارن، باید بفهمن لازمه کنار هم باشن، توی تهران، مؤمنین اوایل تک بودن، تنها بودن، رسیدن به اینکه قلیلند، پس باید اجتماع کنند، کنار هم باشند، تا حداقلش دلاشون آروم بگیرن به ضرورتِ کنار هم بودن مؤمنین رسیدن اوایل اینجوری بود که اگه یه عده بچه مذهبی هم رو پیدا می‌کردند، دیگه ول نمی‌کردن، چون وجودشون برا هم غنیمت بود هی اجتماع درست کردن، اجتماع مغازه دارای انقلابی، اجتماع نویسنده‌های انقلابی، اجتماع مهندسای انقلابی هی جمع‌هاشون رو بزرگ کردن، تعداد اجتماع‌ها زیاد شد، دیگه کم کم کار از دستشون براومد دیگه توانا شدن، مرهم شدن مؤمنین باید بفهمن که کم اند، که به وجود هم احتیاج دارن

من یادمه جرقه هیئت زدن تو ساوه از اینجا شروع شد، ما می‌خواستیم کار فرهنگی کنیم ولی بچه مذهبیای ساوه رو نمی‌شناختیم هیئت زدیم که هم رو پیدا کنیم

ما تا وقتی باور نکنیم که بدون هم کمیم، که به هم احتیاج داریم، نمی‌تونیم اجتماع مؤمنانه بسازیم و تا نسازیم خبری از ظهور نیست!

ولی مردم تهران جنبه‌ی «کنارهم کار فرهنگی کردن» رو دارن.

متأسفانه جریاناتی توی فضای مجازی داره اینا رو هم به جون هم می‌ندازه

جریان مذهبی سنتی که نمی‌خواد روش‌های جدید تبلیغ دین رو قبول کنه و جریان مذهبی لیبرال! که از اونور بوم افتاده و تو قالب تبلیغ کلی انحراف وارد کرده به دین که می‌بینید آثارش رو دیگه! جریان اول، بیشتر تو قم جرئت عرضه داشته و جریان دوم تو تهران! هر جفتشون هم شدید