بسم الله الرحمن الرحیم راستش کانال رو به دلایل خاصی تعطیل کرده بودم این اواخر سناریوی خاصی توی ذهنم داشتم که بیام، و تعریف کنم که چرا تعطیل شد و... راستش نه دوست داشتم کانال آنقدر غیر شکوهمندانه! راه اندازی بشه نه به اندازهٔ کافی جسارت برای راه اندازیِ دوباره‌ش رو دارم و نه خیلی حرف‌های دیگه ولی خب حس کردم توی شرایط فعلی کشور راه افتادن دوبارهٔ کانال بهتر از راکد بودنشه شاید از بین تمام متن‌هایی که قراره نوشته بشه، حتی یه کلمه‌ش باعث خیر بشه، ان‌شاءالله. اینه که با مدد از اهل بیت( علیهم السلام) ان‌شاءالله فعالیت کانال رو از سر می‌گیریم. بسم الله الرحمن الرحیم. @anrooz | آنــــ روز

از برکات جنگ این بود که بعد از مدت‌ها تونستم به مسجد محله‌مون سر بزنم توی این دوسالی که اومدیم تهران، چون اغلب به خاطر دانشگاه قم بودم، هنوز اونجور که لازم بود نتونسته بودم با اهل محله ارتباط بگیرم و... اول که وارد شدم، از دیدن این ایده‌شون فوق العاده ذوق کردم بعد هم از جمعیتی که برای نماز اومده بودن، احساس رضایت کردم مردم با روحیهٔ فوق العاده دارن زندگیِ عادی‌شون رو، با حفظ آرایش جنگی ادامه می‌دن، و این فوق العاده‌ست خدا رو شکر می‌کنم که ایران زندگی می‌کنم. @anrooz | آنــــ روز

سر صف نماز خانمی پا شد بلند گفت: مطمئن باشم کسی اینجا نیست که هنوز واتساپ تو گوشیش داشته باشه؟ واتساپ رو فلان جور از تو گوشیتون پاک کنید. از دهنم پرید که لازم نیست حتماً از این روش و... این شد برای شروع ماجرایی که برای مردمی که می‌پرسیدن، توضیح بدم چه برنامه‌هایی و چرا و از چه طریق ممکنه جاسوسی بکنند؛ برنامه‌ها رو از گوشیِ برخی که درخواست می‌کردند پاک کنم؛ به فردی که بعد از ملی شدن اینترنت ارتباطش با دخترش تو خارج کشور قطع شده بود یاد بدم چطور همچنان باهاش در ارتباط باشه و... و حتی با مسئولشون دوست بشم و ازش درخواست کنم که فلان مدل کلاس رو برای مردمِ وسط جنگ رسانه‌ای برگزار کنند. و این وسط دو تا چیز برام خیلی جالب بود یکی اینکه چقدر مردم عِرق ملی دارند و در تلاش هستند که برای کشورشون کاری بکنند و هر چیزی که بلد هستند به هم یاد بدن و ... و یکی دیگه اینکه چقدر لازمه که هر کدوممون توی مسجد محل خودمون بایستیم و در همون حدی که سواد رسانه داریم سواد دفاع داریم سواد جنگِ جدید رو داریم به هم آموزش بدیم و بتونیم از دل داخل محله‌های کوچک خودمون جریان‌های بزرگ بسازیم. یادمون باشه امام با همین دونه‌دونه‌های مردم و از دل همین مساجد قیام کردند. @anrooz | آنــــ روز

‼️فوری - مهم 🔻ستاد مردمی جنگ 📢ویژه نامه راهبرد میدان - شماره یک 🔰در این شماره، ما به سراغ ایده‌های راهبردی و راهکارهای عملی برای تحقق وعده صادق ۳ رفته‌ایم. این ویژه نامه به شما کمک می‌کند تا با رویکردهای کنشگرانه، در وعده صادق سه نقشی برعهده بگیرید 📝 موضوعاتی که در این شماره خواهید خواند: ●تحلیل وضعیت کنونی و نیازهای جامعه ●ایده‌های خلاقانه برای کنشگری ●راهکارهای عملی برای مشارکت فعال در پیشبرد اهداف وعده صادق ۳ مصاحبه و یادداشت های اساتید این ویژه نامه: 🇮🇷علی مهدیان 🇮🇷هانی ایرانمنش 🇮🇷مجتبی فرهنگ 🇮🇷محمدعلی شکوریان 🏷️این ویژه نامه را از دست ندهید و پاسخ‌های خود را به سوال «حالا چه کنیم» در آن پیدا کنید. ╰┈➤ ❝ [@cultural_governance]❞

این نشریه کار گروهیه که این روزها داریم با هم کار می‌کنیم محتواش رو دوست داشتم و حس کردم به درد بخوره اینه که اینجا هم گذاشتم اگر عمری بود و وقتی بود دربارهٔ بعضی قسمت‌هاش صحبت می‌کنم. @anrooz | آنــــ روز

امروز این دو تا بازو( ربات) رو داخل بله دیدم گفتم بفرستم شاید به درد خورد بالأخره این روزها، همه‌مون چشم و گوش و سرباز وطنیم.🇮🇷 @anrooz | آنــــ روز

آدمیزاد است دیگر... می‌گویند جنگ شده از هفتهٔ پیش ولی من احساسش نمی‌کنم نه اینکه باور نداشته باشم که جنگ است نه ولی باور ندارم هفتهٔ پیش شروع شده از وقتی که یادم می‌آید بوده همیشه از وقتی خودم را شناختم، داشتم برایش آماده می‌شدم برای چیزی که بود ولی شاید نمی‌دیدمش اما انگار از هفتهٔ پیش همه چیز به چشم آمد هم آن دشمن ذلیل، جنودش را به سراغمان فرستاد هم جنود دشمن خبیث، سربازان خدا را از جسم زمینیشان، به آغوش مولایشان بازگرداندند هم... هم شاید آدم‌های خوب که همیشه در لشکر خدا بودند این‌بار راحت‌تر برای خدا یارگیری می‌کردند هم انگار همانطور که می‌گویند شیپور جنگ مرد و نامرد را از هم جدا می‌کند لشکر خدا و لشکر شیطان برای نبرد نهایی این‌بار راحت‌تر رو بازی می‌کنند نمی‌دانم نبرد عجیبی‌ست همه‌اش شبیه همان‌هاست که شنیده بودم بارها و بارها در تاریخ اما اصلاً شبیه هیچ کدام از چیزهایی که دیده بودم نیست مثلاً می‌گویند آدم وسط جنگ، به جز جانش به هیچ چیز دیگر فکر نمی‌کند اما من این روزها فقط به یک چیز فکر می‌کنم یک چیز که دوری‌اش قلبم را خیلی خیلی مچاله‌ کرده است انقدر که مدام بغض می‌آید پشت دهانم می‌نشیند، راه گلویم را می‌بندد و من ناچارم آن را محکم قورت بدهم، چرا؟ چون جنگ عیان شده است و من سربازم و شاید الآن وقت دلتنگی نباشد اما آدمیزاد است دیگر گاهی دلش خیلی عمیق برای خانهٔ کسی که پناه زندگی‌اش بوده تنگ می‌شود... @anrooz | آنــــ روز