برای تویی که می‌خوای بنویسی ولی بندهای انگشتات از زور خستگی خم نمی‌شه برای تویی که ذهنت انقدر روزهای اضطرار برای هوشیاری رو پشت سر گذاشته که دیگه فرق بین خواب و بیداری رو نمی‌فهمه و خیلی جاها دست تنهات می‌ذاره و خودش برات چالش می‌شه و نمی‌ذاره درست کار کنی برای تویی که گاهی، نفس کشیدنت برات سخت می‌شه برای تویی که جسمت داره تمام تلاشش رو می‌کنه که روحت رو اسیر کنه تویی که بعضی روزها نصفه نیمه بودی، ولی بودی... برای تویی که نگرانی جسمت، روحت رو خسته و دچار فرسایش کنه... @anrooz | آنــــ روز

نمی‌دونم شاید شما هم، مثل من هر سال سر روضهٔ عبدالله بن حسن(علیه السلام) دعا کردین که مثل ایشون جانفدای امامتون باشین شاید بارها و بارها تو ذهنتون صحنهٔ آخری که دارین از جون رهبرتون دفاع می‌کنین رو تصور کرده باشین با خودتون آرزو کرده باشین که کاش واقعاً می‌شد منم برای حفظ این نَفْسِ عزیز تلاش کنم راه‌های مختلف رو بالا و پایین کرده باشین و هزاران آه افسوس خورده باشین اگر اینطور باشه پس شما هم مثل من امسال وقت روضهٔ این نوجوانِ سربلند بیشتر دلتون گرفت، بیشتر غبطه خوردین، بیشتر حس دلشکستگی کردین که بعد از امامتون زنده موندین که نتونستین، نشد، راه نداشتید که عبدالله باشین که واقعاً اون روزی که نگرانش بودین رسید و... من هم به تمام این‌ها فکر کردم و بعد... این سؤال به ذهنم رسید که آیا عاشورا، فقط همین یک قهرمان را دارد؟ یا نه خدا برای هر شخص، با توجه به آفرینشش، نقش مؤثر و جداگونه‌ای کنار گذاشته است نقشی که فقط اوست که می‌تواند اجرایش کند وظیفهٔ منحصر به فرد اوست و وظیفهٔ محکمش امامِ حَی هم علی اکبر و علی اصغر می‌خواهد، هم علمدار و حبیب، و هم زینب کبری(سلام الله علیها) امام حی حتی سلمان و عمار می‌خواهد چمران و حاجی‌زاده و احمدی روشن می‌خواهد امام حیّ یاری تو را در همان نقطه‌ای می‌خواهد، که وجود تو، خلأ ای را پر کند نقش و رسالت تاریخیِ تو... @anrooz | آنــــ روز

عقل عامهٔ من می‌گه اگر دشمن از بند اول تفاهم‌نامه عدول کرد، بندهای دیگهٔ تفاهم‌نامه هم کان لم یکن تلقی می‌شه یعنی اگر بند اول تفاهم نامه می‌گه پایان عملیات نظامی در تمامی جبهه‌ها، از جمله لبنان و لبنان رو هم خاص‌تر حتی اشاره می‌کنه حالا که لبنان زیر آتیشه، یعنی این بند نقض شده و تفاهم‌نامه نادیده گرفته شده و... خب در این صورت، اگه ما تو توافق‌ بمونیم، یعنی بلانسبت چی هستیم؟ آفرین اینا رو گفتم از دو دلیل: یکی اینکه مسلماً وظیفهٔ ماست که عمل به تعهدات رو مطالبه کنیم( اینجا عمل به تعهدات یعنی وقتی طرف مقابل زد زیر میز، ما همچنان سر میز نمونیم😶) دو هم اینکه اگر مِن بعد اقدامی از سمت ایران صورت گرفت، بدونیم دلیلش چیه، اسمش پاسوز لبنان شدن نیست، اسمش اقتداره، اسمش زدی باید بخوریه، اسمش عمل به تعهداته، اسمش پای ایران ایستادنه. اگر با نقض بند اول واکنش ندیم، باید تا ابدالدهر به دشمن باج بدیم... @anrooz | آنــــ روز

کاغذی که بچه‌ها از روش طرح نقاشی رو انتخاب می‌کردند، بر اثر مرور زمان، خراب و خیس و پاره شده😅 چند تا از بچه‌ها، خودشون از حفظ، توی خونه طرح‌ها رو دوباره برامون کشیدند و آوردند و این در حالیه که من خودم اصلاً یادم می‌رفت که کاغذ طرح‌ها خراب شده و لازمه دوباره بکشیمش اون پروانه سمت راستی رو می‌ببینین، خودش برای رنگ‌آمیزیش طرح داده🥺 @anrooz | آنــــ روز

حقیقتاً روزهای سنگینیه اتفاقات پشت هم و سریع اتفاق می‌افتند انقدر که تا می‌خوایم به یکی واکنش نشون بدیم، سریع نوبت اتفاق بعدی می‌شه الهی که تک تک ما، و جمهوری اسلامی ایران، از این امتحان سخت الهی سربلند بیرون بیایم الهی که، الگوی تاریخ بشیم نه درس عبرت! @anrooz | آنــــ روز

این استیکر، یه عکس یادگاری از آخرین تلاش ما، در ثانیه‌های آخر تبلیغات انتخاباتیه خدا شاهده تمام توانمون رو گذاشتیم، که مثل امروزی رو شرمنده وجدانمون نباشیم الآن هم این استیکر و این پیام رو صرفاً جهت یادآوری گذاشتم برای فردا روزی که دوباره انتخابات می‌شه که بگیم آقا اینجا جمهوری اسلامیه، اینجا رأی مردم حاکمه مهمه که به کی رأی بدیم، فرق داره نشه که دم انتخابات، اتفاقای این روزها رو فراموش کنیم برامون فرق نداشته باشه که رئیس جمهورمون شاگرد مکتب مقاومته یا... @anrooz | آنــــ روز

بخشی از بند اول تفاهم‌نامه اسلام‌آباد: جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا متعهد می‌شوند از تهدید یا استفاده از زور علیه یکدیگر خودداری کنند. @anrooz | آنــــ روز

. ما را تو می‌شناسی شاعر این قطعه، رهبر شهیدمون بودند. @anrooz | آنــــ روز

. همان شب که شهادتنامهٔ عشاق امضا می‌شود... 💔 @anrooz | آنــــ روز

شب نهم محرم را همیشه روضهٔ علمدار می‌خوانند شب نهم همان شبی است که کم کم سنگینی روز عاشورا را روی قلبت حس می‌کنی تا برسی به صبح روز دهم و اوج واقعه... شب نهم همیشه با شب‌های قبلش فرق داشته سنگین‌تر بوده حکایت سقای حرم است و دل‌های ما به روضهٔ ابوالفضل العباس(س) که می‌رسیدیم می‌فهمیدیم، رسیده‌ایم به انتهایش، به نزدیکی صبح روز دهم ولی امسال... نمی‌دانم حکمتش چیست حکمتش آن جملهٔ معروف « من زیر بیرق ابوالفضل‌العباسم» است یا ارتباط قلبی شدید ما ایرانی‌ها با روضه‌های علمدار حکمتش را نمی‌دانم اما از شب نهم امسال، انگار همه‌مان یکجور دیگر برای روضه‌های علمدار گریه کردیم یکجور دیگر با دم «علمدار نیامد» فریاد زدیم ذهن همه‌مان یک درد مشترک را یادآوری کرد قلبمان با هر بار فریاد، بیشتر تیر کشید، درد یتیمی را انگار بیشتر چشیدیم انگار همه‌مان دقیقاً همینجای روضه یتیم شدیم دیگر به صبح عاشورا نرسیدیم می‌گویند ما ده شب عزاداری می‌کنیم تا سنگینی صبح عاشورا، یکهو نریزد روی قلبمان که نتوانیم تحملش کنیم ذره ذره مصیبت را می‌خوانیم هر شب یک گوشه تا برسیم به صبح روز دهم تا صبح عاشورا اگر بنا بود همه مصیبت را همان یک ظهر بخوانیم... تازه فقط بخوانیم... خواستم بگویم امسال هم از شب نهم تندش کردیم، غمش سنگین‌تر روی دلمان نشست کم کم آرام‌آرام حوادث سنگین عاشورا را بازخوانی می‌کنیم، انگار می‌خواهیم کشش دهید تا روز دهم دیرتر برسم، تلخی روز دهم... روز تاسوعا را محکم‌تر سینه می‌زنیم، باسوزتر گریه می‌کنیم، سعی می‌کنیم خودمان را محکم‌تر کنیم، آماده‌تر باشیم شاید چون حس می‌کنیم قلب ما بچه شیعه‌ها، تحمل حجم سنگینی صبح روز دهم را ندارد... @anrooz | آنــــ روز