. قراری که از قبل داشتیم این بود که یه کاروان زیارتی عادی نباشیم برنامه‌های راه، پک فرهنگی، نوع گزینش زائرا، برنامه‌های رسانه و... رو طوری چیده بودیم که تا حد امکان، کاروانمون موکب سیار فرهنگی باشی. قبل از سفر با بچه‌های رسانه سناریوهای مختلف مصاحبه و مستند و... نوشتیم تا در طول راه، با مردم دربارهٔ جنایات آمریکا و جنگ‌های این مدت و جریان مقاومت صحبت کنیم. @anrooz | آنــــ روز

راستش من خودم اصلاً وضعیتم مشخص نبود که بتونم برم یا نه و خب، وضعیت کشور هم به اینکه همیشه به ایران عرق داشتم و دلم براش تنگ می‌شد، اضافه شده بود اینبار، خیلی مردد بودم که آیا درسته ایران عزیزم رو برای این مدت ترک کنم یا نه (که البته با یادآوری اینکه بنده خیلی شخص مهمی در کشور هستم و در تمااامی جنگ‌ها نقش مهمی دارم و مثلاً اگر اتفاقی تو ایران بیافته خیلی کاری ازم برمی‌یاااد! تصمیم گرفتم واقعبینانه‌تر تصمیم بگیرم) بعد از اون اینکه کاروان شکل بگیره یا نه اینکه من از طرف کاروان اجازه حضور داشته باشم یا نه اینکه بتونم از خانواده اجازه بگیرم به موقع برسم تهران و وسیله جمع کنم به موقع به قطار قم برسم و کاروان، صبح من رو جا نذارن و کلی مسئلهٔ دیگه باعث شده بود به تنها چیزی که فکر کنم، دعوت صاحب اصلی حماسه باشه وگرنه که راستش وضعیت امیدوارکننده‌ای نداشتم. @anrooz | آنــــ روز

از جمله کارهایی که باید قبل سفر انجام می‌دادم، خالی کردن گوشیم بود، که راستش جدا از زمان، که واقعاً تنگ یود، دلم هم نیامد که فیلم و عکس‌ها رو خالی کنم فیلم‌های گوشیم، فیلم‌های این سال‌های راهیان و کربلا و این اواخر، تجمعات و اصابت‌ها و تشییعه، برام عزیزن و دلم نیامد پاک کنم. حتی به ذهنم رسید می‌شه با فیلم‌های اربعین ترکیبشون کرد و یه محتوای عالی ازش درآورد. اینه که در حال حاضر فقط چهارده دقیقه حافظهٔ فیلم گرفتن دارم و این خیلی ناراحت کننده‌ست. امیدوارم بتونم راه جدیدی برای خالی کردن حافظه پیدا کنم. @anrooz | آنــــ روز

بچه‌ها یه دفتر آماده کردن که خاطرات سفر و دلنوشته رو زائرا داخلش نوشتن حرکت جالبیه منم امروز، دربارهٔ رشد مردمی که می‌یان اربعین نسبت به سال‌های قبل نوشتم و اینکه اربعین چقدر به زیست شبانهٔ این چند ماه ما کمک کرده و قبل‌تر این انقلاب اسلامی بوده که به رونق اربعین کمک کرده و بعد، دربارهٔ زائر امسال یکم نوشتم. فعلاً دفتر کنارم نیست که بهتون عکس بدم ازش هوا تاریکه و سوار ون هستیم، ان‌شاءالله به سمت نجف. @anrooz | آنــــ روز

کاروانمون نسبت به سال قبل، کوچکتره، کلاً یک اتوبوس هستیم کاروان کوچیک رو از جهاتی بیشتر دوست دارم، از جهاتی هم شاید نه خوبی کاروان کوچیک، می‌تونه صمیمیت بیشتر، ادارهٔ راحت‌تر و سرعت‌العمل بیشتر باشه و قابلیت اجرای بعضی برنامه‌ها داخلش بیشتره مثل همین کار بچه‌ها @anrooz | آنــــ روز

هنوز داخل مشایه نشدیم، به نجف هم حتی نرسیدیم ولی کلی پرچم قرمز و یا لثارات الحسین و یا لثارات خامنه‌ای دیدیم خیلی از کاروان‌ها نمادشون قرمزه و پرچمشون هم هنوز از مرز رد نشده، حرارت دل ایرانی و عقل سرخ ایرانی‌ها مشهوده، منتظرم مشایه رو ببینم. @anrooz | آنــــ روز

. ماها با هم یه تیمیم، بدون هم یتیمیم مدام با بچه‌ها تکرار می‌کنیم مگر قرار نیست زندگی جمعی را تمرین کنیم؟ قرار است نقطه ضعف‌های هم را، با نقاط قوتمان بقیه‌مان پر کنیم امکانات و استعدادها و علایق هم را بشناسیم محدودیت‌ها، معذوریت‌ها و کاستی‌ها را هم از امکانات، برای از بین بردن ضعف‌ها کمک بگیریم برای هم صبر کنیم، به هم محبت کنیم و امکاناتمان را مشترکاً استفاده کنیم ماها با هم رفیقیم، بدون هم یتیمیم. @anrooz | آنــــ روز

حیفه که به خاطر محدودیت نت، خیلی امکان ارسال عکس و فیلم ندارم نزدیک نماز صبحه، ما سوار ون هستیم به سمت نجف، مفهوم زیست شبانه در ایران را که به یاد دارید، اینجا اما، زیست شبانه‌روزی، ظاهری متفوت‌تر اما حال و هوای زیبا و گفتی و دلتنگ‌شدنی دارد. راستی دربارهٔ عکس امام شهید، من هم روی دیوار موکب دیدم @anrooz | آنــــ روز

تو صف زیارت امام علی( علیه السلام) هستیم، با یه دانشجویی چینی آشنا شدیم و همراهی می‌کنیم به غرب آسیا علاقه داره، پاکستان، افغانستان، آذربایجان، عمان و ایران رو دیده اومده بوده ایران سفر، که تشییع آقای شهید اتفاق می‌افته اونجا با بعضی چیزها آشنا می‌شه و وقتی متوجه می‌شه این ایام همه ایرانیا می‌یان عراق، می‌یاد ببینه چه خبره از ایران، فقط امام خمینی، و امام خامنه‌ای می‌شناسه و البته پهلوی جالبه @anrooz | آنــــ روز

باهاش دست دوستی دادیم و بعدددد موقع نماز یادمون افتاد آتئیسته و نمی‌دونستیم حکمش چیه و الآن دستمون نجس شده یا نه و آیا می‌تونیم با اون دستا نماز بخونیم؟ هیچ وقت تو زندگیمون فکر نمی‌کردیم تو حرم امام علی(علیه السلام) دنبال پرسیدم احکام دست دادن با خارجی‌ها باشیم😂 @anrooz | آنــــ روز

ولی راست می‌گن نجف واقعاً حس خونهٔ پدری رو داره @anrooz | آنــــ روز

نشستیم تو حیاط حرم عکس‌های رو ویرایش می‌کنیم، روش روایت می‌نویسیم و یکی از دوستام هم ریلز درست می‌کنه. بلندگوی حرم داره یه دعایی که برام آشنا نیست می‌خونه مردم در رفت و آمد هستند و بعضاً نماز شب می‌خونن نجف واقعاً حس خونه داره راحت، آروم، امن و زیبا @anrooz | آنــــ روز