هر که دنیا خواهد، دانش آموزد و هر که آخرت خواهد؛ در عمل کوشد . ❲ابـن‌سینا❳ - بہ‌مناسبت‌زادروزِامیرِپزشکان،بوعلےسینا

امروز تو گاندو انگلیسیه یه حرف جالب زد: پیچیده کردن چیزای ساده سخت نیست، ساده کردن چیزای پیچیده مهمه

ادمین هیئت بودن، یه وقتا خیلی رو مخه، چون با یه عالمه دختر و یه عالمه کوه ذوق و احساس طرفی که مجبوری باهاشون با ذوق و احساس رفتار کنی در نتیجه مجبوری به صورتت ماسک بزنی و خودت نباشی و کلی احساسات و ذوق بی‌مورد رو تحمل کنی🤢، و تااااااازه وانمود کنی که تو هم همونقدر ذوق و احساس داری🤦🏻‍♀ از خودم نبودن رنج می‌برم

درسته به اون خشکی و خشنی که وانمود می‌کنم نیستم، ولی خب از یه حدی به بعد دیگه واقعاً کلافه‌م می‌کنه

البته خوبی دخترا اینه که یه عالمه ذوق و احساس دارن و توی هر لحظه که لازم داشته باشی، می‌تونن تو رو غرق ذوق و احساس و مهربونی کنن و این چیزیه که هر کسی یه وقتا بهش نیاز داره

حتی من

و این عالیه که یه دختر یه وقتا کنارت باشه

مسئله اینه که وقتی پای آدمای دیگه وسط میاد یذره باید از این بازی هایی که برای هویت خودمون در میاریم بگذریم نمیتونی به کسی آسیب بزنی و بعد بگی اوه شرمنده ذاتا آسیب رسانم😂 و واقعا هم زیاد می‌شنوه آدم : _ خب که چی من کلا از این آدما خوشم نمیاد _من همیشه همینطور رفتار میکنم _ من بلد نیستم کمکت کنم حتی حوصله خودمم ندارم _همه دوستام همینو میگن خب من کلا مغرورم و عذر خواهی نمیکنم

اوهوم... ولی باید قبول کنیم که دقیقاً وقتی یه سری اخلاقای چرت ما شروع شد که پای دیگرا اومد وسط، و دیگران کشف کردن که ما چقدر چرتیم و اینکه ما اون اخلاق بدمون رو نمی‌دونستیم، خیلی وقتا باعث می‌شد کنارش بزاریم، ولی الآن روحیه لجباز ذهن، برای خود ماندن، روی داشتنش پافشاری می‌کنه🤦🏻‍♀ ولی دربرخورد با آدمای جدید، به خودش اجازه می‌ده که درست رفتار کنه، چون اونا خود چرت تو رو نمی‌شناسن و می‌تونن با خود بهتر تو آشنا بشن

👆🏻🤦🏻‍♀

وقتی پیچیده صحبت می‌کنم، حس حافظ و سعدی بودن، بهم دست می‌ده چون تو یه کتابی خونده بودم که قبل قاجار، ادبا فکر می‌کردن که هر چی پیچیده تر بنویسن، و کمتر کسی سر در بیاره، شاخ ترن در حالیکه در زمان قاجار، ساده و قابل فهم نویسی مد شد

یاد آهنگ حسین حقیقی افتادم: یه دنیای خاکستری رو فقط، یه دختر می‌تونه که رنگی کنه...