«كُلَّما زادَ عِلْمُ الرَّجُلِ زادَ عِنایَتُهُ بِنَفْسِهِ وَ بَذَلَ فى رِیاضَتِها وَ صِلاحِها جَهْدَهُ.»1 هر قدر بر دانش شخص افزوده شود، اهتمامش به خودش بیش تر مى‌شود و در راه تربیت و اصلاح خویش بیش تر مى‌كوشد.

یه وقتا به حال طلبه‌ها، یا اونایی که علوم انسانی می‌خونن غبطه می‌خورم اینکه اون چیزایی که ما برامون مطالعهٔ عمومی حساب می‌شه و کلی دنبالش می‌دوییم و بدون استاد، می‌خونیمش و از واجبات زندگیه اونا رسماً، با استاد، دستچین شده و با سیر می‌خوننش، خیلی در دسترس، آزاد و بی‌عذاب وجدان امیدوارم در واقعیت همه چیز همینقدر عالی باشه و علومشون همینقدر کارآمد خوش به حالشون(:

یه چیزی یافتم وقتی تو یه نقطه ضعفی داری، فرار کردن ازش یعنی از همون اول یه دیوار جلوش بزاری، یه راهکار تعبیه کنی که به چشم نیاد، ولی خب از بین نرفته، فقط پنهان شده ولی اصلاح، یعنی در مرحلهٔ اول قبولش کنی، باهاش کنار بیای، و به گردن بگیری که هست، بعد سعی کنی، آروم آروم از بین ببریش، جلوش دیوار نکشی، پاکش کنی، یه جوری که دیگه نباشه و شرط اولش اینه که قبول کنی وجود داره، با خودت رو راست باشی

درسته اساتید؟

🔵 #توییتر ❞ #عین_صاد │شاید گام اول توحید، │این‌باشد که انسان به‌ توحید با خودش │برسد، ظاهر و باطنش را یکی کند، │واقعیت موجود خویش را با │حقیقت متعالی انسان، یگانه کند. 📚 #تربیت_کودک | ص۱۵ | صفحه‌ی ما در توییتر | •═══••@Einsad•‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌•═‌‌‌‌‌‌══•‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

‌ عبودیت آن است که بنده او باشی به همه حال چنانکه او خداوند توست به همه حال! #تذکرة_الاولیا @Rozekhon

احتیاج دارم دربارهٔ چیزی که به هیچ وجه من الوجوه نمی‌شه تایپش کرد روی کاغذ بنویسم و برق خاموشه):

دعبل یه شعری داره با این مضمون که «هر چه خداوند برای تو قسمت کرده و روزیه توئه، بالأخره از یه طریقی و یه جایی بهت می‌رسه» دیر و زود داره، ولی سوخت و سوز نداره

عربی شعرش رو بلد نیستم

مخصوصاً وقتی می‌یاد قرار می‌گیره کنار داستان خود دعبل و آیهٔ و یرزقه من حیث لا یحتسب

زلفا معتقد بود وقتی یه چیزی روزی توئه، کس دیگه نمی‌تونه بخوردش