یه چیزی که برام جالبه اینه که چقددددددددر بعضی مشکلات ما آدما شبیه همه شاید اینکه یه نفر بیاد بگرده مشکلات شبیه به همِ یه سری آدم کااااااملاً متفاوت رو پیدا کنه، ریشه یابی کنه و برای پیشگیری و درمانش راهی پیدا کنه ایدهٔ خوبی باشه

اصلاً یه چیزی مگه لازمه ما به هر اتفاق رومخی که برامون افتاده فکر کنیم نه پس بی‌خیالش کلی چیز مهمتر تو زندگی وجود داره که بهش برسیم، بی‌خیال اتفاق‌های بد💪🏻

پ. ن: این دوتا متن پشت هم، دربارة دوتا موضوع جدا از هم اند

...

یاد اون صحنهٔ من او افتادم که مریم به مهتاب می‌گه که نقاشی مریم رو بکشه، مه‌تاب به جای مریم، علی رو می‌کشه -- همون مریم با موهای کوتاه-- مریم وقتی نقاشی مه‌تاب رو می‌بینه، بهش می‌گه: (من دخترم، موهام بلنده، می‌خوای روسری‌م رو در بیارم موهام رو ببینی؟ 🤔)

دقیقاً همون جایی ام که می‌خوام ثابت کنم من دخترم ولی کسی نمی‌فهمه!

در بلند بودن موهای مریم شکی نبود، ولی مه‌تاب، علی رو کشیده بود

یه سؤال دوست دارم از یه طریقی بهم جواب بدین(: تا حالا شده یه تصمیمی بگیرین، نه به دلیل خاصی، نه، فقط به این دلیل که احساس کردید اون کار یا تصمیم درسته، بی‌دلیل فقط به خاطر اون حسه؟ چند درصد تصمیماتتون بر مبنای این حسه‌ست؟

لطفاً هر کی پیام رو خوند جواب بده، ولو تو ناشناس، جوابش برام مهمه

می‌خواستم بگم من نگران این وضعم، که تهش به کجا می‌رسه یادم افتاد نامردیه وقتی خدایی وجود داره که پشتت رو خالی نمی‌کنه و تو بهش تکیه کرده باشی از آینده بترسی یا ناراحتی گذشته رو داشته باشی بحث اینکه اصلاً تکیه کردنی وجود داشته باشه، مطرحه ولی خدا خیلی بامعرفت تر از این حرفاست😉

من، جوری که انگار هرگز‌متولد نشدم؛ نمی‌میرم :)

(((: