قصد داشتم خبر رو کار نکنم اما دیدم که بیست و سی هم پوشش داد و همه جا بهش پرداخته شد، گفتم پس بیام حرفم رو بزنم برم

اول بگم چرا نمی‌خواستم خبر رو کار کنم جایی چون برداشت خودم این بود که خود این اتفاق اصلاً اتفاق پررنگ و توی چشمی نبود این خبرگزاری‌ها و کانال‌های به اصطلاح طنز بودن که پوشش‌ش دادن و باعث دیده شدنش شدن وگرنه خودش اصلاً چیز تو چشمی نبود

ما اون موقع تلویزیونمون روشن بود، اتفاقاً همون کانال هم بود، ما دیدیم یهو یه طوری شد، ولی راستش انقدر قطع و وصلی تو کانال دو و یک رواله که اصلاً به ذهنمون نرسید خرابکاری باشه (راستش من فکر کردم تبلیغ یه مستنده😐🤦🏻‍♀😂)، انقدر که تصویری که اومد رو صفحه دهه پنجاهی و مضحک بود، بعد هم که قطع شد

یعنی حتی یه ثانیه هم به ذهنم نرسید که این تصویره الآن جدیه😂😂😂😂

کارشون انقدر بی‌معنی و غیر تأثیر گذار و جلب توجه نکننده بود!

واقعاً حس می‌کنم تنها چیزی که باعث دیده شدنش شد پوشش خبری بود ولاغیر

وگرنه این تصاویر و صداها اونقدر از تلویزیون ایران پخش شده، و اون قدر یهو آنتن عوض شده که برا ماها عادیه! 😂

نکنه جداً خبری نبوده واقعاً تبلیغ مستند بوده ملت جدی‌ش گرفتن؟ 😂😂😂

ولی ابعاد قابل توجه زیاد داشت:

یکی اینکه آیا اونقدری که دیدن تصویر رجوی یا شنیدن شعار بر علیه رهبری، تو صدا و سیمای ما عادیه و ایجاد حساسیت برای مخاطب نداره شنیدن اذان تو تلویزیون آمریکا هم رواله، یا نمی‌دونم یه نماد دیگه از ما مثلاً پخش آهنگ سردار سلیمانی! یا مثلاً پخش سخنرانی آقای خامنه‌ای، یا تهدیدهای نظامی ایران، برای اونا عادیه

حرفم عدم امنیت در ایران نیست، نه حرفم آزادی بیان و پرداختن به یه سری موضوعات خلاف اعتقادات رایج اون کشوره

اینکه بیاید باور کنیم تو صدا و سیمای ما، با تمام نقاط ضعفی که داره خیلی وقتا حرف مخالفا هم شنیده شده، بیان شده درش، درسته موافقت نشده، ولی بیان شده و کار قشنگ تر اینه که پاسخ درست و به جا و سریع داده شده یعنی به جای بستن دهان مخالف و منتقد، از تبیین و پاسخ منطقی استفاده شده که جای تقدیر و امیدواری داری