🔶چه زیبا نوشته، شرایط جنگی عامل گرانی نیست، شوک درمانی عامل گرانیست! این مردم را دیگر نمی‌شود فریب داد دست مکتب گران‌سازی برای مردم خوب رو شده، بعد از آمریکا باید داخل را دریابیم. #پلاکارد #کف_خیابون #صدای_مردم_را_خفه_نکنید✊ #نه_به_شوک_درمانی #مکتب_گران_کن #نه_به_نئولیبرالیسم 🔔#گلچین_آنتی_نئولیبرالیسم #اقتصادی #سیاسی #فرهنگی 🗣 @antineoliberalism

⭕️ محاصرۀ دریایی، فرصتی برای تغییر کریدورهاست ▪️تله‌های پایان‌بندی جنگ چه هستند؟/(بخش اول) 🎙 حجت‌الاسلام محسن قنبریان 🔹برای نمونه، وقتی دشمن در جنگ احزاب عقب‌نشینی می‌کند، با ضربه‌ای که امیرالمؤمنین(ع) وارد کرد و جنگ روانی ترکیبی که پیامبر(ص) در درون سپاه دشمن ترتیب داد، آن ماجرا پایان یافت. حتماً لازم نیست پس از آن ماجرا، «حدیبیه»ای رخ دهد یا سندی روی کاغذ نوشته شود. 🔸در این حالت، شرایط «نه جنگ نه صلح» و وضعیت شمشیر آویخته حاکم نیست که دشمن همچنان پشت مرزها باشد و ما در محاصره بمانیم اما جنگ را ادامه ندهیم. در چنین وضعیتی، قهر بی‌معناست و اصلاً پایان‌بندی اتفاق نیفتاده است. اگر حالت «نه جنگ نه صلح» برقرار باشد، یعنی پایان‌بندی رخ نداده است. 🔹اکنون مشکل اصلی ما محاصرۀ دریایی است؛ اگر این محاصره را با عملیات نظامی یا با مقاومتی که عملاً آن را بی‌اثر کند شکستیم، محاصره جمع شده و پایان یافته است. در این صورت، به شرطی که پایگاه‌های نظامی دشمن دوباره احیا نشوند، اتفاق خاص دیگری نمی‌افتد. 🔸دیگر از حیث نظامی نباید اتفاقی برای آمریکا بیفتد که بگوییم حالا برای پایان‌بندی‌اش، برویم با آن‌ها مذاکره کنیم و دوباره بحث تحریم‌ها را به میان بیاوریم. پایان‌بندی الزاماً دیپلماتیک نیست؛ گاهی صرفاً تَرکِ مخاصمه است، اما مخاصمه را به شکلی تمام می‌کنی که پایان آن عملیات باشد. 🔹در این میان، «جنگ فقر و غنا» همچنان پابرجاست و در فاز و جبهه‌ای تازه شروع می‌شود؛ هم دشمن علیه تو اقدام می‌کند و هم تو بی‌کنش نیستی. اما آن عملیات خاص تمام شده و دیگر حالت «نه جنگ نه صلح» وجود ندارد. ▪️دیپلماسی فقط مذاکره‌کردن با دشمن نیست 🔹تلۀ بعدی این است که آیا هر پایان‌بندیِ دیپلماتیکی، صرفاً به معنای مذاکره است؟ در نهایت، ما برای پایان‌بندی باید عنصر دیپلماسی، یعنی رفت‌وآمدها و گفتگوها را وارد کنیم؛ اما آیا تنها صورتِ دیپلماسی، مذاکره با اطراف یک مسئله است؟ 🔸خیر؛ دیپلماسی الزاماً مذاکره نیست و مذاکره تنها یکی از طرق آن محسوب می‌شود؛ زیرا انسان باید از همۀ دارایی‌ها و توانایی‌های خود استفاده کند. تقلیلِ دیپلماسی به مذاکره موجب می‌شود که خروجی نهایی بسیار محدود شود و امت حزب‌الله شوکه شوند که با وجود دستِ برتر، چگونه به این نقطه رسیدیم. ❌ما دیپلماسی‌های غیرمذاکره‌ای نیز داریم. دیپلماسی در حقیقت مجموعه‌ای از پیمان‌ها، عهدها، اخوت‌ها، ائتلاف‌ها و شکستنِ ائتلاف‌های دشمن است. 🔹این‌که ائتلاف دشمن را بشکنید یا ائتلاف تازه‌ای ایجاد کنید تا گرهی را باز کنید که نمی‌خواهید یا نمی‌توانید آن را با روش نظامی حل کنید، چون هزینۀ آن بیشتر است، عین دیپلماسی است. با این کار، به موقعیت گره‌خورده پایان داده‌اید. 🔸در بحث محاصرۀ دریایی که یادداشت‌های علمی متعددی نیز دربارۀ آن وجود دارد، می‌توان دید که سهم بزرگی از آسیب‌های این محاصره از طریق دیپلماسی با همسایگان و نه طرف‌های جنگ، قابل رفع است. 🔹اگر کالایی که از طریق دریا به ما می‌رسد، از طریق خشکی و از مسیر همسایگان با قیمتی ارزان‌تر و در زمانی کوتاه‌تر تأمین شود، بخشی از توان محاصره شکسته می‌شود. بسیاری این موضوع را فرصتی بی‌نظیر برای تغییر کریدورها می‌دانند. 🔸با این ابزار، ۵۰ تا ۶۰ درصد از فشار محاصرۀ دریایی دشمن از بین می‌رود. این اقدام، دیپلماسی هست، اما مذاکره نیست. ▫️مذاکرات موازی باید به جریان بیفتد 🔹تلۀ بعدی این است که وقتی بخشی از پایان‌بندی دیپلماتیک می‌شود و ما ناگزیر به مذاکره هستیم، آیا این مذاکره حتماً باید با متخاصم اصلی باشد؟ پاسخ اینجا هم منفی است. 🔸ما اکنون ده درخواست را در چهارچوبی مشخص تدوین کرده‌ایم؛ در واقع این موارد شعارهایی بوده‌اند که جمع‌آوری و توسط شورای امنیت ملی بیان شده و مبنای توافق قرار گرفته‌اند تا از ایجاد فهرست‌های پراکنده جلوگیری شود. اما آیا همۀ این ده مورد لزوماً از طریق مذاکره با آمریکا حل می‌شود؟ آیا با دیگران نمی‌توان به نتیجه رسید؟ 🔹موضوع اخراج آمریکا از منطقه می‌تواند از طریق تعامل با هفت کشور عربی که پایگاه‌های آمریکا در آن‌ها مستقر است، پیگیری شود. 🔸اکنون شاهرگ اقتصادی این کشورها در دست ماست؛ آن‌ها نیز مانند ما نفت می‌فروشند و باید از این تنگه عبور کنند. 🔹در نهایت، آن‌ها در مسئلۀ رژیم حقوقی تنگۀ هرمز به ما نیاز دارند و ما نیز نفع خود را در خروج آمریکا از منطقه می‌بینیم. برای تحقق این هدف، باید از ظرفیت ملت‌ها، دیپلماسی عمومی و تمامی ابزارهای پیشین استفاده کرد. بخش دوم ✍قنبریان m_ghanbarian 🔔#گلچین_آنتی_نئولیبرالیسم #اقتصادی #سیاسی #فرهنگی 🗣 @antineoliberalism

♦️الجزیره: آمریکا خواستار دریافت اورانیوم با غنای بالای ایران شده است 🔶منبع ایرانی به الجزیره:واشنگتن در پیشنهاد خود خواستار دریافت ذخایر اورانیوم با غنای بالا (۶۰ درصد) شده است 🔶واشنگتن انتقال ذخایر اورانیوم با غنای بالا به روسیه را رد کرده و کشور ثالثی را برای انتقال آن پیشنهاد داده است 🔶ایران انتقال ذخایر اورانیوم خارج از خاک خود را رد کرده و آماده است تا آن را با نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی رقیق کند 🔶ایران آماده است تا ذخایر اورانیوم با غنای بالا را به سطح ۳.۷ درصد و ۲۰ درصد کاهش دهد 🔶واشنگتن خواستار توقف غنی‌سازی اورانیوم به مدت بیست سال شده و ایران آن را رد کرده است 🔶واشنگتن پیشنهاد پرداخت جریمه به ایران بابت خسارات جنگ را رد کرده است. پ.ن:نه اورانیوم ۶۰ درصد رو تحویل میدیم،نه اون رو رقیق میکنیم،نه غنی سازی نمایشی انجام میدیم و نه از حقمون کوتا میایم قماش بدیم بره اگه خیلی دوست داره چیزی به آمریکای ها اعطا کنه،بهتره ناموس و زن و بچه خودش باشه،نه حق و حقوق و بازدارندگی ملت یه خطا رو این دولت نه یک بار نه دوبار سه بار داره انحام میده. 🔔#گلچین_آنتی_نئولیبرالیسم #اقتصادی #سیاسی #فرهنگی 🗣 @antineoliberalism

دولتی که ظریف ازش حمایت کنه دولتی که محمد فاضلی براش میکروفون به زمین بکوبه دولتی‌ که همتی وزیر استیظاح شده رو رئیس بانک مرکزی بکنه دولتی که وقتی رهبرش میگه مذاکره نمیکنیم دو روز بعدش مذاکره میکنه معلومه چه کثافتی ازش بیرون میاد معلومه جرئت نداره گردن الیگارشی بشکنه معلومه جرئت نداره پول ارز رو از رانتی های پتروشیمی بگیره معلومه جرئت نداره مقابل اراجیف اتاق بازرگانی ایستادگی کنه معلومه واسه حواس پرت کردن مردم میره سراغ وصل کردن اینترنت این دولت بدترین دولت جمهوری اسلامی ایرانه این دولت از بنی صدر هم بدتره تو همین دولت بود که رهبری شهید شد تو همین دولت بود که شورش اقتصادی شد تو همین دولت بود که جنگ به کشور آورده شد و تو همین دولته که می‌خوان یک خطا رو برای بار سوم انجام بدن مجلس کجاست؟؟ چرا جلو این دولت کم عقل و بیشعور رو نمیگیره؟ فقط از خدا میخوام این دولت کشور رو به ورطه نابودی و تجزیه نکشونه 🔔#گلچین_آنتی_نئولیبرالیسم #اقتصادی #سیاسی #فرهنگی 🗣 @antineoliberalism

🔻بگذار ایران خود را شکست دهد! نویسنده: ریچارد نفیو «آمریکا باید جنگ را پایان دهد، اما بر فشارها بیفزاید!» ریچارد نفیو، که به «معمار تحریم‌ها‌ی ایران» در دوره‌ی ریاست جمهوری باراک اوباما در ایالات متحده اشتهار دارد، در آخرین مقاله‌ی خود با عنوان «بگذار ایران خود را شکست دهد» که در فارن افرز منتشر شده، به چالش‌های جنگ جاری آمریکا (و اسرائیل) علیه ایران و سردرگمی راهبردی دولت ترامپ می‌پردازد و راهبرد جایگزینی پیشنهاد می‌کند. ▪️چرخش راهبردی: از «تغییر رژیم» به «تضعیف رژیم» مقاله با توصیف فضای آغازین جنگ آمریکا علیه ایران شروع می‌شود؛ لحظه‌ای که ترامپ وضعیت جنگی را فرصتی تاریخی برای نسل‌های مختلف دانست و از مردم ایران خواست علیه حکومت قیام کنند. اما خیلی زود دولت او  از ایده‌ی تغییر رژیم عقب‌نشینی و تأکید کرد که هدف اصلی او جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای است. نفیو تأکید می‌کند که تصمیم ترامپ برای اجتناب از سرنگونی تمام عیار جمهوری اسلامی منطقی بوده، زیرا وظیفه‌ی «تغییر رژیم» بر دوش مردم ایران است که در سال‌های اخیر با اعتراضات گسترده علیه سرکوب و سوءمدیریت اقتصادی نشان داده‌اند از عهده‌ی آن برمی‌آیند. به گمان نویسنده، بررسی‌ها و پژوهش‌ها نیز نشان می‌دهند که بمباران به‌تنهایی نمی‌تواند حکومتی را سرنگون کند و تجربیات گذشته مانند لیبی و عراق به هرج‌ومرج و خشونت افسارگسیخته منجر شده است. به علاوه، رهبری جدید ایران و در رأس آن آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای و نیز ژنرال‌های سپاه پاسداران نه‌تنها میانه‌رو یا کمتر رادیکال نیستند، بلکه به‌دلیل از دست دادن خانواده‌ و نزدیکان خود توسط آمریکا و اسرائیل، رویکردشان به مراتب تندروتر و تهاجمی‌تر شده‌است. ▪️رهبران جدید، همان سیاست‌های قدیمی را ادامه می‌دهند! نفیو می‌گوید، به لطف اقدامات آمریکا و اسرائیل، ایران نسل جدیدی از رهبران سپاه‌محور دارد که همگی مصمم به شکست آمریکا هستند. تهران همچنان تهدید به سرکوب اعتراضات و حمله به اهداف آمریکایی، اسرائیلی و عربی می‌کند و هیچ نشانه‌ای از تعدیل نشان نمی‌دهد، در حالی که چالش‌های اقتصادی و فساد پس از جنگ بدتر خواهد شد و منجر به ناآرامی‌های بیشتر می‌گردد. ▪️توافق محدود، نه جامع! نفیو معتقد است که جنگ، توان سپاه را تا حدی کاهش داده اما قدرت سیاسی آن را تثبیت کرده و صداهای میانه‌رو حاشیه‌ای کرده است. بنابراین ترامپ نباید به توافق‌های بزرگ تن دهد، بلکه باید با توافق صلحی محتاطانه و محدود از احیای رژیم جدید جلوگیری کند؛ نه اینکه با کاهش فشارها، به این ساختار رهبری جدید جان تازه‌ای ببخشد. ▪️درس‌های برجام و راهِ پیشِ رو معمار تحریم‌های ایران می‌گوید برجام ۲۰۱۵ با رفع تحریم‌های هدفمند، سپاه را تضعیف کرد، زیرا مهارت دور زدن تحریم‌ها توسط سپاه، کم‌ارزش شد؛ اما خروج ترامپ از برجام و اعمال تحریم‌های کلی، سپاه را قدرتمندتر ساخت؛ امروز با ایرانِ ۲۰۲۶ که مراکز قدرت، برنامه‌ی هسته‌ای و نارضایتی مردمیِ متفاوتی دارد، آمریکا باید از هر توافقی که رژیم را نجات دهد اجتناب کند و با معیارهای سخت‌گیرانه، شانس واقعی را به مردم ایران برای تعیین سرنوشت خود بدهد.   ▪️خلاصه‌ی پیشنهادهای راهبردی نفیو به دولت ترامپ    🔸اجتناب از توافق صلح جامع: پیشنهادهای گسترده مانند طرح ۱۰‌ماده‌ای ایران یا ۱۵‌ماده‌ای ترامپ که رفع تحریم‌های گسترده را شامل می‌شود، باید رد شود؛ زیرا این امر حکومت ایران را با ورود ارز به کشور نجات می‌دهد و فشار مردمی را کاهش می‌دهد. 🔸پیگیری توافق محدود و گزینشی: تمرکز بر اولویت فوری باز کردن تنگه هرمز، حفظ آتش‌بس فعلی (با همکاری اسرائیل)، پاکسازی مین‌ها، و توقف حملات مستقیم/غیرمستقیم ایران علیه آمریکا، اسرائیل و کشورهای عربی خلیج فارس، بدون پرداختن به مسائل هسته‌ای یا رفع کلی تحریم‌ها اهمیت دارد. 🔸ادامه فشار شدید تحریم‌ها: حفظ تحریم‌های هدفمند بر سپاه پاسداران و اقتصاد ایران برای جلوگیری از بازسازی نظامی، تشدید فساد و ناکارآمدی، و حمایت از ناآرامی‌های داخلی که می‌تواند به تغییر رژیم واقعی منجر شود، کلیدی است. 🔸عدم بازگشت به جنگ تمام‌عیار: آمریکا باید از حملات جدید پرهیز کند؛ زیرا جنگ توان عملیاتی سپاه را کاهش داده اما قدرت سیاسی آن را تثبیت کرده؛ در عوض، باید اجازه داد فشار اقتصادی و اعتراضات مردمی کار را پیش ببرد. 🔸معیارهای سخت‌گیرانه برای هر توافقی: حتی در صورت مذاکرات گسترده، آمریکا باید اطمینان حاصل کند که رژیم ذی‌نفع اصلی نشود و تحریم‌ها تا اثبات تعهدات ایران (مانند محدودیت هسته‌ای و موشکی) برداشته نشود (الهام‌گرفته از مدل برجام که سپاه را تضعیف کرد). 🔔#گلچین_آنتی_نئولیبرالیسم #اقتصادی #سیاسی #فرهنگی 🗣 @antineoliberalism

این مقاله رو صد در صد بخونید. خیلی خیلی مهمه چون نویسندش ریچارد نفیو کسی هست که معروف به معمار تحریم های ایرانه توصیه هایی که داره به ترامپ میکنه برای به زانو درآوردن کشورمونه. حتما تا آخر مطالعه کنید و ببینید چرا دولت دقیقا داره به میل ترامپ و ریچارد نفیو عمل میکنه.

بچه های شیکاگو با پرچم داری سقاب اصفهانی مشغول کارند! همانند هشدارهایی که قبل از ۱۸ و ۱۹ دی ماه ۱۴۰۴ و سال‌های قبل دادیم و گوش فراداده نشد، مجددا عرض می‌کنیم: بوی گرانی و اعتراض و آشوب می‌آید! آقای حجة الاسلام‌ و المسلمين قمي [رئیس سازمان تبلیغات]، علي اكبري [رئیس شورای سیاست گذاری ائمه‌ی جمعه] و سردار عزیز جعفری [رئیس قرارگاه قرب]، آقای سقاب اصفهانی و رئیس جمهور از شما چه می خواهند؟! آیا بناست طرح گران سازی انرژی را اینبار با ضربه گیرهایی چون شما در کشور پیاده کنند؟! مردم! مجددا هشدار می دهیم که بوی گرانی و شلوغی و اعتراض و اغتشاش می آید! حضراتِ مبلّغ و ممبری و مداح و غیره لطفا مراقب باشید به ماله‌کشِ سیاست‌های غلطِ اقتصادیِ نئولیبرال‌های ایرانی تبدیل نشوید! برای حفاظت از جان رهبر جدید و معیشت و اقتصاد ایرانیان کمی اطلاع و آگاهی و بصیرت نسبت به سیاست‌های اقتصادیِ نئولیبرالی پیدا کنید. ما وظیفه داشتیم که صریح و بدون لکنت زبان صادقانه بگوییم. ۱۴۰۵/۰۲/۲۲ ✍️taammolatenazari 🔔#گلچین_آنتی_نئولیبرالیسم #اقتصادی #سیاسی #فرهنگی 🗣 @antineoliberalism

♦️ قالیباف: جز پذیرش حقوق مردم ایران که در پیشنهاد ۱۴ بندی آمده، راه دیگری وجود ندارد هر رویکرد دیگری کاملاً بی‌نتیجه و شکست‌ پشت شکست است ‌ ‌🔶هرچه بیشتر تعلل کنند، مالیات‌دهندگان آمریکایی هزینه بیشتری از جیب خود خواهند پرداخت. 🔔#گلچین_آنتی_نئولیبرالیسم #اقتصادی #سیاسی #فرهنگی 🗣 @antineoliberalism

به گمان عده‌ای انتشار این فیلم از رهبر انقلاب این روزها جرم است!! 🔔#گلچین_آنتی_نئولیبرالیسم #اقتصادی #سیاسی #فرهنگی 🗣 @antineoliberalism

این مقاله اتلانتیک جالبه. نویسنده تعریف می‌کنه که چند سال پیش دعوت شده بوده به یک مهمونی گردهمایی فوق‌خصوصی که متعلق به Jeff Bezos بوده. جایی پر از میلیاردرها، مدیرهای غولهای تکنولوژی، سرمایه‌گذارها، آدم‌های رسانه‌ای و سلبریتی‌ها. ولی چیزی که بیش از همه ذهنش رو درگیر کرده، تجمل یا ثروت عجیب اونجا نبوده، بلکه این حس بوده که این آدمها واقعا فکر می‌کنن از عواقب کارهاشون مصونن. یعنی انگار توی دنیایی زندگی می‌کنن که قانون، شکست، یا حتی واقعیت عادی زندگی مردم دیگه بهشون نمی‌رسه. نویسنده میگه وقتی با این آدم‌ها حرف می‌زدی، حس می‌کردی دیگه مثل بقیه انسان‌ها به جامعه نگاه نمی‌کنن. مردم عادی براشون بیشتر شبیه «داده»، «کاربر»، «جمعیت» یا «بازار» هستن تا انسان واقعی با احساسات و زندگی پیچیده. مقاله بعد میره سراغ دنیای سیلیکون‌ولی و توضیح میده که چطور بخشی از فرهنگ تکنولوژی کم‌کم به این باور رسیده که: اگر خیلی باهوش و خیلی پولدار باشی، پس حتما حق داری دنیا رو شکل بدی. و اینجاست که نویسنده از آدم‌هایی مثل Elon Musk و Peter Thiel اسم میاره. نه فقط به خاطر ثروتشون، بلکه به خاطر نوع نگاهشون به جامعه، سیاست و انسان‌ها. مثلا میگه در بخشی از این فرهنگ، «همدلی» تبدیل شده به یک نقطه ضعف. یعنی اگر زیادی نگران آسیب دیدن مردم باشی، از نظر اون‌ها «احساسی» یا «غیرعملی» حساب میشی. در عوض، چیزی که تحسین میشه، قدرت، سرعت، تسلط و شکستن محدودیت‌هاست؛ حتی اگر وسطش کلی آدم له بشن. نویسنده میگه مشکل اصلی این نیست که این آدمها پول زیادی دارن. مشکل اینه که اون‌قدر ثروت و نفوذ دارن که دیگه تقریبا هیچ مکانیسمی برای متوقف کردنشون وجود نداره. اگر یک مدیر عادی اشتباه بزرگی کنه، ممکنه اخراج بشه، ورشکست بشه یا اعتبارش نابود بشه. ولی برای بعضی از این میلیاردرها، شکست هم تبدیل شده به یک بازی. پروژه شکست می‌خوره؟ مهم نیست. هزاران نفر آسیب می‌بینن؟ باز هم مهم نیست. چون هنوز میلیاردها دلار دارن، رسانه دارن، نفوذ سیاسی دارن و می‌تونن دوباره از اول شروع کنن. مقاله این وضعیت رو «زندگی بدون پیامد» توصیف می‌کنه؛ یعنی زندگی‌ای که توش آدم دیگه واقعا هزینه‌ی اشتباهاتش رو نمی‌ده. یه بخش خیلی مهم مقاله اینه که نویسنده میگه این آدم‌ها کم‌کم نه فقط از مردم، بلکه حتی از خودِ واقعیت هم فاصله گرفتن. چون وقتی همیشه خصوصی‌جت داری، جزیره خصوصی داری، حلقه‌ی اطرافیانت فقط آدم‌های فوق‌ثروتمندن، و هیچ‌کس هم جرئت نمی‌کنه بهت “نه” بگه، کم‌کم فکر می‌کنی هر چیزی ممکنه و هر مانعی فقط برای آدم‌های معمولیه. به همین خاطر بعضی از میلیاردرهای تکنولوژی الان درباره‌ی استعمار مریخ، جاودانگی، کنترل ژنتیک، هوش مصنوعیِ فراتر از انسان یا ساختن شهرهای خصوصی حرف می‌زنن؛ در حالی که همزمان بخش بزرگی از مردم دنیا زیر فشار اجاره‌خانه، درمان و هزینه‌ی زندگی دارن له میشن. نویسنده میگه ترسناک‌ترین بخش ماجرا اینه که این آدم‌ها فقط پول ندارن؛ اهرم‌های واقعی قدرت رو هم دارن: شبکه‌های اجتماعی، رسانه، زیرساخت ارتباطی، داده‌های میلیاردها انسان و حتی نفوذ مستقیم روی سیاستمدارها. و وقتی چنین قدرتی دست آدم‌هایی بیفته که خودشون رو فراتر از جامعه می‌بینن، نتیجه می‌تونه خطرناک باشه. آخر مقاله حس کلی اینه که نویسنده داره هشدار میده: ما وارد دوره‌ای شدیم که بعضی میلیاردرها دیگه فقط «ثروتمند» نیستن؛ عملا تبدیل شدن به ساختارهای قدرت مستقل. آدم‌هایی که می‌تونن روی سیاست، فرهنگ، اقتصاد و حتی درک ما از واقعیت اثر بذارن، بدون اینکه تقریبا هیچ پاسخگویی واقعی‌ای وجود داشته باشه لینک مقاله ✍️ دیکتاتور حانیه (hanieh35) 🔔#گلچین_آنتی_نئولیبرالیسم #اقتصادی #سیاسی #فرهنگی 🗣 @antineoliberalism