در دل افسانههای کهن، از موجودی رازآلود و باشکوه سخن میگویند: اژدهای آسمانی. نه بال دارد، نه آتش، اما ابرها بستر گامهای او هستند و باد، نوازشگر موهای نرمش که همچون تارهای ابریشمی از مه تابیدهاند. شاخهای بلند و استوارش از جنس کهنسنگهای کوهستان است، گویی تاجی از صلابت بر سر دارد.
او نگهبان آرامش آسمانهاست، بیخطر و بیدشمن، گاه با بازیگوشی پردهی جهانها را کنار میزند و پرتالهایی به سوی قلمروهای ناشناخته میگشاید—شاید تنها برای دیدار دوستانش در سرزمینهای دیگر.
انسانهای جسور بارها کوشیدهاند او را به دام اندازند، اما چگونه میتوان باد را در مشت گرفت؟ قدرت او رازهایی فراتر از درک فانی ها دارد؛ نه زنجیری او را میبندد، نه تلهای او را فریب میدهد. او آزاد است، همانگونه که آسمان آزاد است.
آیا میتوان به او نزدیک شد؟ پیداکردنش کار سادهای نیست، چون او خود را تنها به چشمانی نشان میدهد که بیآلایش باشند. اما اگر روزی بخت یارت شود و او به تو لبخند بزند، بدان که دوستی وفادار و مهربان یافتهای—حافظی که در سکوت آسمانها، همراه تو خواهد بود.
برای دری عزیز
#تقدیمی
https://eitaa.com/anyth77