*راهبردهای آموزشی برای معلمان دانشآموز دیرآموز
(قسمت چهارم یادگیری همکارانه )
یادگیری همکارانه عبارتست از استفاده آموزشی از گروههای کوچک تا بدین ترتیب دانشآموزان با یکدیگر کار کرده و یادگیری خود و دیگری را به حداکثر برسانند. یکی از مناسبترین روشهای مؤثر آموزشی جهت دانشآموزان دیرآموز یادگیری در گروه است. چرا که در رقابت فردی با سایر همکلاسان بدلیل محدودیتهای شناختی توفیق چندانی ندارند. اگر میزان موفقیت تحصیلی بعنوان ملاک شایستگی فردی در یک رقابت نابرابر مقایسهای مطرح شود این دانشآموز دیرآموز است که بازنده خواهد شد.
برای اجرای چنین راهبردی لازم است که گروهبندی با توجه به تعداد دانشآموزان یک کلاس و بر اساس توانمندی آنان صورت گیرد. برای شروع بهتر است اعضای گروه در حداقل باشند. تعداد اعضای گروه ۴ تا ۶ نفر توصیه میشود که در هر گروه تنها یک دانشآموز دیرآموز وجود داشته باشد در کنار دانشآموز بالاتر از متوسط و متوسط. بهتر است معلم در طول فعالیت گروهها نظارت کافی بر فعالیت گروهی داشته باشد و هر جا لازم شد به سوالات احتمالی آنها پاسخ دهد. قبل از شروع به کار گروهها معلم بایستی به طور دقیق اهداف موردنظر را مشخص و انتظار خویش را از کار گروه روشن نماید. قبل از شروع به کار، گروهها بایستی دانشآموزان در مورد نحوة کار گروهی یعنی وظایف متقابل افراد گروه، مشارکت داشتن همگانی در گروه و کمک کردن و کمک گرفتن و یکدیگر را تحمل کردن و … به طور کامل توجیه گردند. همچنین از واگذاری تکالیف مشکل به گروه بایستی پرهیز کرد.
پس از اجرای این روش معلم میتواند آن را ارزشیابی و با سایر روشها مقایسه کند. سؤالاتی مانند : آیا دانشآموزان همکاری لازم را در این روش دارند؟ آیا دانشآموزان به اهداف یادگیری دست یافتهاند؟ و آیا دانشآموزان علاقهای به تکرار و ادامه این نوع فعالیت دارند؟ میتواند در ارزیابی این روش مؤثر باشد.دانشآموزان دیرآموز محدودیت شناختی دارند و این امر بدلیل آن است که این دانشآموزان از نظر کیفی و کمی در کسب مهارتهای آموزشی به درجات متفاوتی عملکرد پایینتر از متوسط دارند. اما از آنجا که کودک فردی فعال در روند یادگیری است برای هر کودکی در هر سطحی از توانایی که باشد، چنانچه محیطی فراهم شود که راههای مختلفی را برای کشف و تجربة دنیا و محیط پیرامون در اختیار وی قرار داد فرصتی فراهم میشود که حتی بتواند محدودیتهای موجود در یادگیری را تا حدی جبران کند.
#راهبردها
https://eitaa.com/apfaragir
زود رنجی در کودکان
زود رنجی در کودکان، حاصل یک زخم روحی است.
زخمهایی که ممکن است از ۴ "ت" آسیب رسان حاصل شده باشد؛
🔸 تهدید
🔸 تحقیر
🔸 توهین
🔸 تمسخر
#راهبردها
https://eitaa.com/apfaragir
راهبردهای کلاس داری برای معلمان
(قسمت اول)
راهبردهای کلاسداری، مجموعه تکنیکها و روشهایی هستند که معلمان برای ایجاد محیطی یادگیری مؤثر و جذاب برای دانشآموزان به کار میبرند. این راهبردها به معلمان کمک میکنند تا دانشآموزان را درگیر فرآیند یادگیری کنند، انگیزه آنها را افزایش دهند و به آنها در یادگیری عمیقتر و ماندگارتر کمک کنند. راهبردهای کلاسداری را میتوان به دستههای مختلفی تقسیم کرد:
*راهبردهای مربوط به مدیریت کلاس:
* برقراری نظم و انضباط مثبت: ایجاد قوانین واضح و قابل فهم، تشویق رفتارهای مثبت و استفاده از روشهای انضباطی سازنده به جای تنبیههای سختگیرانه.
* ایجاد فضای امن و حمایتی: ایجاد محیطی که دانشآموزان در آن احساس امنیت، احترام و پذیرش کنند.
* مدیریت زمان: برنامهریزی دقیق و استفاده مؤثر از زمان کلاس برای پوشش دادن مطالب درسی و انجام فعالیتها.
* برنامهریزی دقیق: برنامهریزی دقیق درسها با توجه به اهداف یادگیری، فعالیتها و ارزیابیها.
* استفاده از تکنیکهای انگیزشی: استفاده از روشهای مختلف برای افزایش انگیزه دانشآموزان، مانند بازیها، فعالیتهای گروهی و ارائه بازخورد مثبت.
* ارتباط مؤثر با دانشآموزان: برقراری ارتباط شفاف و مؤثر با دانشآموزان، گوش دادن فعال به نظرات و سؤالات آنها.
#راهبردها
https://eitaa.com/apfaragir
*راهبردهای آموزشی برای معلمان دانشآموز دیرآموز
(قسمت پنجم)
پیشنهادات به خانواده های دانشآموز دیرآموز:
۱ - با اطلاع رسانی به والدین دانشآموزان دیرآموز به آنها شناخت بیشتری در مورد شرایط فرزندشان و روش کمک به آنها بدیم.
2 - ضروری است با دانشآموز دیرآموز در منزل بصورت جبرانی کار شود .
3 - کار با دانشآموز دیرآموز بایستی استمرار داشته باشد و منحصر به زمان خاصی نباشد.
۴ - دانشآموز علیرغم شکستهایش در امور تحصیلی، در خانواده نباید مورد تحقیر و بیاحترامی قرار گیرد.
5 - دانش آموز علاوه بر مهارتهای آموزشی به کسب مهارتهای اجتماعی نیازمند است.
۶ - خانواده به صورت حضوری یا مکاتبهای با معلم مدرسه در ارتباط مستمر باشد.
#راهبردها
https://eitaa.com/apfaragir
راهبردهای کلاس داری برای معلمان
(قسمت دوم)
* راهبردهای مربوط به تدریس:
* استفاده از روشهای تدریس متنوع: استفاده از روشهای تدریس مختلف مانند روشهای مشارکتی، پروژه محور، مبتنی بر بازی و... برای جلب توجه دانشآموزان و افزایش درک آنها.
* ارائه مطالب به صورت جذاب و قابل فهم: استفاده از مثالها، تصاویر، ویدیوها و سایر منابع برای ارائه مطالب به صورت جذاب و قابل فهم.
* پرسش و پاسخ: استفاده از پرسش و پاسخ برای ارزیابی درک دانشآموزان و تشویق آنها به تفکر انتقادی.
* یادگیری فعال: ایجاد فرصتهایی برای دانشآموزان تا به طور فعال در فرآیند یادگیری شرکت کنند، مانند انجام فعالیتها، پروژهها و ارائهها.
* تفکر انتقادی: تشویق دانشآموزان به تفکر انتقادی و حل مسئله.
* ارتباط بینرشتهای: ارتباط دادن مطالب درسی با سایر موضوعات و زمینحههای زندگی.
* استفاده از فناوری: استفاده از فناوریهای نوین برای بهبود فرآیند یادگیری، مانند استفاده از رایانهها، تبلتها، نرمافزارهای آموزشی و...
#راهبردها
https://eitaa.com/apfaragir