🖌️ نشست علمی 🌸🌸🌹 ✅ فردا پنج شنبه، 26 تیرماه ، ساعت ۱8:0۰ تا ۲1:0۰، وبینار نقش منابع انسانی در نگهداشت و انگیزش کارکنان در روزهای ابهام ، با تدریس جناب آقای پیمان دیانی (مشاور استراتژیک منابع انسانی) و آقای دکتر عباس غفاری( مدرس استراتژیک منابع انسانی ، عضو هیات مدیره و مدرس انجمن مدیران منابع انسانی)برگزار می‌شود. این برنامه در راستای مسئولیت اجتماعی مدرسین محترم طراحی شده است و برای علاقه‌مندان به توسعه فردی و حرفه‌ای بسیار مفید و کاربردی خواهد بود. 📌 لینک ورود (میهمان):] https://www.skyroom.online/ch/mehdijafari34/hr-gofteman 🔸 پس از کلیک، گزینه «میهمان» نام و نام خانوادگی‌تان را کامل و به فارسی وارد نمایید. #نشست_علمی https://eitaa.com/apfaragir

صدرا (مجله تخصصی توسعه آموزش و پرورش فراگیر ) 🎥 #مـدارس سرزمین آسیـاب‌های بادی؛ هلنــد 📌 کار گـروهی 📌تفکّـر انتقـادی 📌 مشـارکت بچه‌ها در مدرسه 📌 و تکلیـف متنـاسب برای هر فرد از نکات این فیلم است. #فیلم_های_آموزشی https://eitaa.com/apfaragir

ویژگی‌های آموزش و پرورش فراگیر: تغییر در محتوا، روش‌ها، ساختارها و سیاست‌های آموزشی. همکاری میان معلمان، والدین و جامعه. طراحی محیط‌های یادگیری قابل دسترس و انعطاف‌پذیر. استفاده از روش‌های آموزش فردمحور. در مجموع، فراگیرسازی آموزش و پرورش گامی مهم در جهت تحقق آموزش با کیفیت، عادلانه و پایدار برای همه است. #صدرا (مجله تخصصی توسعه آموزش و پرورش فراگیر ) #تعاریف https://eitaa.com/apfaragir

دلایل عدم توسعه فراگیرسازی آموزش و پرورش (توانمندسازی و گنجاندن همه افراد جامعه، به‌ویژه اقشار آسیب‌پذیر و دارای نیازهای خاص) در ایران: ( قسمت اول) محسن غفوریان هیات علمی دانشگاه تربیت معلم تهران .پردیس شهید چمران 1. ساختاری و نهادی نبود سیاست‌گذاری جامع و هماهنگ: بسیاری از برنامه‌های مربوط به فراگیرسازی فاقد انسجام بین دستگاه‌های مختلف هستند و نهاد متولی مشخص یا قوی برای پیگیری ندارند. محدودیت‌های قانونی و اجرایی: قوانین حمایتی برای گروه‌های خاص (مثل افراد دارای معلولیت و....) وجود دارد، اما ضمانت اجرایی قوی ندارند یا به‌درستی اجرا نمی‌شوند. تمرکزگرایی اداری: بیشتر تصمیم‌گیری‌ها در سطح کلان و بدون در نظر گرفتن شرایط محلی انجام می‌شود، که باعث کاهش کارآمدی برنامه‌ها در سطح استان‌ها و شهرستان‌ها می‌شود. (ادامه دارد...) #راهبردها https://eitaa.com/apfaragir

دلایل عدم توسعه فراگیرسازی (توانمندسازی و گنجاندن همه افراد جامعه، به‌ویژه اقشار آسیب‌پذیر و دارای نیازهای خاص) در ایران: (قسمت دوم) محسن غفوریان. هیات علمی دانشگاه تربیت معلم تهران. پردیس شهید چمران 2. اقتصادی: منابع مالی محدود: با توجه به مشکلات اقتصادی کشور (تورم، تحریم‌ها، بیکاری)، بودجه کافی برای اجرای سیاست‌های اجتماعی در نظر گرفته نمی‌شود. اولویت پایین فراگیرسازی در تخصیص بودجه: مسائل اقتصادی و امنیتی به طور معمول در اولویت سیاست‌گذاران هستند و فراگیرسازی به‌عنوان یک دغدغه ثانویه تلقی می‌شود. مشکلات و نابرابری منطقه‌ای: محرومیت مزمن برخی استان‌ها و مناطق روستایی موجب شده بسیاری از گروه‌های اجتماعی از برخی خدمات اولیه هم برخوردار نباشند، چه رسد به مشارکت فراگیر. 3. فرهنگی و اجتماعی: نگرش‌های تبعیض‌آمیز وکلیشه‌ای: هنوز در جامعه نگاه‌های منفی یا ترحم‌آمیز نسبت به افراد دارای معلولیت، اقلیت‌های قومی و.... وجود دارد که مانع از پذیرش آن‌ها به‌عنوان شهروندان برابر می‌شود. ضعف آموزش همگانی: آموزش و پرورش و رسانه‌ها در زمینه فرهنگ‌سازی برای پذیرش تنوع و تفاوت عملکرد ضعیفی دارند. نقش کمرنگ جامعه مدنی: سازمان‌های مردم‌نهاد و نهادهای مدنی که می‌توانند محرک فراگیرسازی باشند، با محدودیت‌های مختلف مواجه‌اند و اثرگذاری محدودی دارند. (ادامه دارد...) #راهبردها https://eitaa.com/apfaragir

#صدرا(مجله تخصصی توسعه آموزش و پرورش فراگیر) تغییر نگرش، رعایت حقوق دیگران، پیشگیری از خطرات، احترام به قوانین یعنی فراگیرسازی #فیلم_های_آموزشی https://eitaa.com/apfaragir

#صدرا( مجله تخصصی توسعه آموزش و پرورش فراگیر ) دلایل عدم توسعه فراگیرسازی (توانمندسازی و گنجاندن همه افراد جامعه، به‌ویژه اقشار آسیب‌پذیر و دارای نیازهای خاص) (قسمت آخر ) محسن غفوریان هیات علمی دانشگاه تربیت معلم تهران. پردیس شهید چمران 4. فناوری و زیرساخت: دسترسی نابرابر به فناوری و اطلاعات: افراد ساکن مناطق محروم یا دارای ناتوانی جسمی اغلب به خدمات دیجیتال یا آموزش آنلاین دسترسی ندارند. طراحی غیرقابل‌دسترس خدمات و فضاها: بسیاری از فضاهای شهری، حمل‌ونقل عمومی، وب‌سایت‌ها و خدمات دولتی برای استفاده افراد با نیازهای خاص مناسب‌سازی نشده‌اند. 5. مدیریتی و سیاست‌گذاری نگاه کوتاه‌مدت سیاست‌گذاران: به‌دلیل تغییرات مکرر مدیریتی و سیاسی، برنامه‌های میان‌مدت و بلندمدت فراگیرسازی یا تدوین نمی‌شوند، یا نیمه‌کاره رها می‌شوند. ضعف در ارزیابی و نظارت: سیستم مشخص و مؤثری برای سنجش میزان پیشرفت در حوزه عدالت اجتماعی و فراگیرسازی وجود ندارد. پس: توسعه فراگیرسازی در ایران نیازمند اصلاحات گسترده در زمینه قوانین، نگرش‌های فرهنگی، سیاست‌گذاری اقتصادی و تقویت نهادهای مدنی است. بدون عزم جدی سیاسی، تخصیص منابع و مشارکت اجتماعی، تحقق جامعه‌ای فراگیر و عادلانه دشوار خواهد بود. #راهبردها https://eitaa.com/apfaragir