eitaa logo
صدرا (مجله تخصصی علوم‌ تربیتی و توسعه آموزش و پرورش فراگیر)
910 دنبال‌کننده
324 عکس
87 ویدیو
13 فایل
سلام به همراهان عزیز🌹 ✅کانال صدرا مرجع تخصصی در زمینه علوم تربیتی و توسعه آموزش و پرورش فراگیر ✅آماده دریافت سوالات، نظرات و پیشنهادات شما: @mghaforyan
مشاهده در ایتا
دانلود
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
(مجلهٔ تخصصی توسعه آموزش و پرورش فراگیر ) 🤏برخی نشانه‌های مشکلات ویژه یادگیری در دانش آموزان پایه های اول تا پایه چهارم ابتدایی: ☑️_مشکل در یادگیری ارتباط بین حروف و صداها ☑️-ناتوانی در ترکیب صداها برای ساختن کلمات ☑️_اشتباه گرفتن کلمات اصلی هنگام خواندن ☑️_به کار بردن املای غلط کلمات به طور پیوسته ☑️_خطاهای مکرر در خواندن ☑️_مشکل در یادگیری مفاهیم پایه ریاضی ☑️_مشکل در گفتن زمان و یادآوری توالی ☑️_یادگیری آهسته مهارت‌های جدید. https://eitaa.com/apfaragir
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
(مجلهٔ تخصصی توسعه آموزش و پرورش فراگیر ) نکاتی برای ارتباط بهتر با افراد شنوا https://eitaa.com/apfaragir
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
🟦تجربه زیسته والدین «نمی‌تونم ساکتش کنم» روایت یک پدر، در صبح شلوغ ثبت احوال نمی‌خواستم امروز بیارمش. ولی مادرش دیشب تب داشت، و کسی نبود پیشش بمونه. باید می‌اومدم اداره ثبت احوال، باید کار این برگه لعنتی رو تموم می‌کردم، باید می‌رسوندم به موعد بیمه. باید... باید... باید... پسرم هنوز حرف نمی‌زنه. سه سالشه. یا شاید چهار. گاهی حس می‌کنم زمان رو دیگه درست نمی‌شمرم. چون توی خونه‌ای که همه‌چیز غیرقابل پیش‌بینیه، تقویمم شده صداهای اون. اومدیم اداره. از همون لحظه‌ای که وارد شدیم، بدنش شروع کرد به تکون خوردن. اول، فقط دستش رو می‌جوید. بعد نگاهش رو از چراغ‌های مهتابی نمی‌گرفت. صداها یکی یکی تو سرش ریختن. آدمایی که حرف می‌زدن، صدای بوق دستگاه، نوبت‌خوان، گریه‌ی یه نوزاد، خنده‌ی بلند یکی از کارمندا، همهمه بلند و نامفهومی که از دیوارهای اداره ثبت احوال تو هم می لولید و اکو میشد … و یهو... ترکید. داد، دادهای ممتد که متوقف نمیشد نه یه داد معمولی. فریادِهایی بلند، که می خواست برابری کنه با تک تک اون صداهای در هم تنیده. دستش رو محکم به گوش‌هاش می‌کوبید. خودشو می‌پیچوند. بعد شروع کرد به کوبیدن پاهاش. من… من فقط بغلش کردم. مثل همیشه. فقط بغلش کردم و گفتم: "تموم میشه بابا… قول می‌دم تموم میشه..." ولی تموم نمی‌شد. نه برای اون، نه برای من. مردم برگشتن نگاهمون کردن. یکی زیر لب گفت: "بچه‌تو جمع کن آقا..." کر شدیم داداش... "خب میذاشتیش خونه، اداره که جای بچه نیست..." آقا نمیتونم کارتو انجام بدم با این سروصدای بچتون... یه روز دیگه بیایین... یکی دیگه پچ‌پچ کرد: "امان از تربیت این روزا..." و یه پیرزن، با ترحم گفت: "خدا شفا بده." انگار پسر من، مریضه. انگار اشتباهیه که باید اصلاح شه. نه، پسر من مریض نیست. فقط دنیاش فرق داره. فقط نمی‌تونه مثل بقیه با دنیا حرف بزنه. فقط داره خفه می‌شه وسط این همه صدا، نور، بی‌رحمی. بیرون اومدیم. هنوز بغلم بود. هنوز داد می‌زد. نفسش کوتاه شده بود. گلوی من خشک. یهو یه خانم اومد سمتم. آروم، با نگاهی که نه ترحم داشت، نه قضاوت. فقط می‌فهمید. پرسید: «پسر شما اتیسم داره؟» نفس‌م بند اومد. هزار تا جواب تو ذهنم چرخید. بله؟ نه؟ چرا بگم؟ چرا نگم؟ نکنه باز یکی از اون‌هاست که فقط می‌خواد نصیحت کنه؟ ولی نگاهاش فرق داشت. گفتم: «بله.» لبخند زد. گفت: «توی این‌جور جاها براش هدفون گوش‌گیر بذارین. خیلی بهتر می‌تونه تحمل کنه. این صداها واسه‌ش شکنجه‌ست… واسه همینه داد می‌زنه.» می‌خواستم چیزی بگم، ولی زبونم نمی‌چرخید. لبخند زدم. از اون لبخندایی که تهِ خستگی میاد، تهِ اشک، تهِ امید. اون رفت. ولی حرفش با من موند. و حالا دارم فکر می‌کنم: یعنی هنوز آدم‌هایی هستن که نمی‌ترسن، که نمی‌خندن، که نمی‌گن «بچه‌تو جمع کن»؟ کاش همه‌ی آدم‌های این کشور، یک بار فقط یک بار، این صحنه رو از توی چشم‌های من می‌دیدن. نه برای ترحم، نه برای شعار. فقط برای اینکه بفهمن... من تمام تلاشم رو می‌کنم. ولی توی این کشور، پدر بودن برای یه کودک اتیستیک، یعنی جنگیدن با همه‌چیز، حتی با نفس کشیدن. رها راستین مرداد۱۴٠۴ https://eitaa.com/apfaragir
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
(مجلهٔ تخصصی توسعه آموزش و پرورش فراگیر) 🟧معرفی کتاب: بکوشید و بخواهید که فرزندانتان در کودکی و جوانی اشتباهات کم‌ضرر زیادی مرتکب شوند تا وقتی با مشکلات بزرگ زندگی در میان‌سالی روبه‌رو می‌شوند، ازنظر روانی قوی باشند و حس خوبی داشته باشند و بتوانند از پس آن برآیند، در مواجهه با مشکلاتی که ممکن است به قیمت مرگ و زندگی تمام شود. 📗از کتاب «پرورش روان کودک» ✍️دکتر دنیل ایمن •نشر میلکان• https://eitaa.com/apfaragir
(مجلهٔ تخصصی توسعه آموزش و پرورش فراگیر )   ✅نشانه‌های اختلالات یادگیری در پایه‌های پنجم تا هفتم: ☑️_مشکل در درک مطلب متن خوانده شده ☑️_مشکل در مهارت‌های ریاضی ☑️_مشکل در سۆالات آزمون تشریحی و پیدا کردن کلمه مناسب ☑️_دوست نداشتن خواندن و نوشتن ☑️_اجتناب از خواندن با صدای بلند ☑️_املاء متفاوت یک کلمه در یک متن واحد ☑️_مهارت‌های سازمان‌دهی ضعیف (اتاق خواب، تکالیف مدرسه، میز به هم ریخته و آشفته) ☑️_مشکل در پیگیری بحث‌های کلاسی ☑️_مشکل در ابراز کردن نظرات با صدای بلند ☑️_دست‌خط ضعیف (بد)  https://eitaa.com/apfaragir
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
‍ ‍ ⁉️ چرا مدارس غیردولتی در سواد خواندن و ریاضی موفق‌ترند؟ ✍حجت اله طالبیان به بهانه انتشار نتایج سنجش ملی کیفیت یادگیری پایه ششم ابتدایی 🔹در بررسی نتایج سواد خواندن و ریاضی دانش‌آموزان پایه ششم، مدارس غیردولتی در رتبه‌های بالاتر قرار دارند. اما چرا؟ دلایل این برتری ترکیبی از عوامل آموزشی، فرهنگی و ساختاری است: انتخاب‌گری در ثبت‌نام: این مدارس اغلب دانش‌آموزانی با پشتوانه فرهنگی قوی‌تر از خانواده‌هایی با انگیزه تحصیلی بالا جذب می‌کنند. تعداد کمتر دانش‌آموز در کلاس:این موضوع فرصت توجه فردی بیشتر معلم به دانش‌آموز را فراهم می‌کند، خصوصاً در مهارت‌هایی چون فهم متن و حل مسئله. نظارت دقیق‌تر مدیران:برای حفظ اعتبار، مدیران مدارس غیردولتی معمولاً فرآیند آموزش را جدی‌تر دنبال کرده و از ابزارهایی مثل کلاس‌های تقویتی، ارزشیابی مستمر و تعامل با والدین استفاده می‌کنند. معلمان با انگیزه و روش‌مند:امکان جذب معلمان با تجربه و ارائه حقوق بیشتر باعث می‌شود کیفیت تدریس در این مدارس افزایش یابد. منابع یادگیری متنوع: استفاده از کتاب‌های کمک‌آموزشی، محتوای چندرسانه‌ای، بازی‌های آموزشی و روش‌های فعال تدریس، در تقویت درک مفاهیم انتزاعی بسیار مؤثر است. فرهنگ نتیجه‌گرای آموزشی:این مدارس معمولاً فرهنگ مدرسه‌محور قوی‌تری دارند؛ تمرکز بر یادگیری، پیشرفت و آزمون‌محوری، روند یاددهی ـ یادگیری را ارتقا داده است. 🔹 با این حال، همه مدارس غیردولتی یکسان نیستند. برخی صرفاً تجاری‌اند و کیفیت علمی ندارند. و برخی نتایج ظاهری، حاصل فشار آموزشی و کلاس‌های تقویتی است، نه یادگیری عمیق.مدارس غیردولتی ترکیبی از «امکانات + نظارت + انتخاب‌گری» را به کار می‌گیرند؛ اما راه‌حل پایدار، ارتقای کیفیت عمومی آموزش است، نه رقابت میان مدارس دولتی و غیردولتی. عدالت آموزشی، نه با موفقیت برخی مدارس، بلکه با بهبود فرصت یادگیری برای همه محقق می‌شود. https://eitaa.com/apfaragir