من هیچ جا تو زندگیم پشیمون نشدم، بجز اونجاهایی که تهش به طرف گفتم؛ حیف وقتی که واسه تو گذاشتم !
اون لحظه دقیقاً پشیمون بودم میدونی چرا؟!
چون میتونستم، بستنی بخورم، واسه خودم قهوه درست کنم، زبان بخونم؛ ولی وقتمو دو دستی دادم به طرف و گفتم بیا عزیزم مال تو خرابش کن !
آرامجای .
حاجت که زیاد است ولی چند صباحیست
داغ سفر کرب و بلا بر دلمان است !
تبدیل به آدمی بشید
که به موقعش احساسیه و
به موقعش منطقش حرف اولو میزنه،
کسی که به اندازه به آدمای درست توجه میکنه
و از هیشکی توقعی نداره، آدمی که هر چیز الکی یا هرکسی نمیتونه ناراحتش کنه، یه آدم که هدف داره، رو پای خودش وایساده و قوی جلو میره !
وقتی میگم "اعصاب ندارم" یعنی اعصاب هیچی رو ندارم نه اینکه "اعصاب ندارم ولی توروخدا هی ازم بپرس چی شده" !
اونجایی که محمدرضا کاتب میگه که:
«گاهی آدم به خاطر عبور از مرحله ای چنان درد میکشد و تغییر میکند که دیگر خودش هم نمی تواند خودش را بشناسد.»
دقیقا همونجام.