به تو از دور سلام به تو از دور سلامبه سلیمان جهان؛ از طرف مور سلامبه تو از دور سلامدل من واسه زیارت میزنه شور، سلام!به تو از دور سلامبه حسین از طرف وصله ‌ی ناجور سلام! همه دنیام حسینمن فقط تو رو برا خود تو میخوام، حسین…همه دنیام حسینیاد گرفتم اسمتو از لبِ بابام حسینهمه دنیام حسینواسه اربعین بده توون به پاهام حسین

من غلامِ نوکراتم من غلامِ نوکراتم؛ عاشق کربلاتمتا آخرش باهاتم… تو همونی که میخوامی؛ دلیلِ گریه هامی تا آخرش باهامی… عشق یعنی؛ به تو رسیدن  یعنی نفس کشیدن، توو خاکِ سرزمینتعشق یعنی تمومِ سالوُ همیشه بیقرارم، برای اربعینتآقای من؛ زندگیمو دستت دادم تو این مسیر افتادم ای عشقِ مادرزادم؛ حسین من گرم ادای دینم؛ خوشبختِ عالمینم که نوکر حسینم تو حک شدی روی عقیقم ای بهترین رفیقم؛ نازم به این سلیقم عشق یعنی یه خورده تربت؛ میون چای روضت که بشه مستی آور عشق یعنی که میکنه پاک؛ گناه نوکرارو بخار یک سماور  خاکی میشم که زیر پاها حفظ شم، یه نوکرِ خالص شم میخوام مث عابس شم، حسینعشق یعنی؛ به تو رسیدن یعنی نفس کشیدن، توو خاکِ سرزمینتعشق یعنی تمومِ سالوُ همیشه بیقرارم، برای اربعینت آقای من؛ زندگیمو دستت دادم تو این مسیر افتادم … ای عشقِ مادرزادم، حسین من دنیا شده به کامم دلخوش به این مقامم؛ درِ خونت غلاممتو برا من اعتباری؛ خیلی هوامو داری بس که بزرگواری عشق یعنی هر سال محرم؛ لباس مشکی بپوشم توی روضه ات بشینم عشق یعنی؛ خودم رو آقا روبروی ضریح قشنگِ تو ببینم آقای من تویی همه امیدم؛ یه عمر ازت خیر دیدم به پای تو جون میدم حسین 

پشت سر مرقد مولا پشت سر مرقد مولاروبرو جاده و صحرابدرقه با خود حيدرپيش رو، حضرت زهرااين‌جا هر كي هرچي داره نذر حسين كردههرستوني كه رد مي‌شيم سيل جوون‌مردهيا حسين لبيكَ يا حسين لبيكَيا حسين يابن الزهرا....اومديم پاي پياده روز و شب، توو دل جادهاومديم مولا ببينه شيعه مشتاقِ جهادهتا دم آخر مي‌مونيم پاي همين مكتبمُرده باشه مگه شيعه، تنها بشه زينبيا حسين لبيكَ يا حسين لبيكَيا حسين يابن الزهرا....بِالنَّحيبِ والحَنينِ، حانَ يَومُ الأربَعينِجِئْنا لكِن بِالمَدينَة تَنْتَظِر أُمُّ البَنينِجِئْنا مَشْياً حتَّى نُعْلِن أنّا عَلَى العَهْدِنَنْتَقِم مِن كُلِّ طاغٍ يَوْماً مَعَ المَهْدييا حسين لبيكَ يا حسين لبيكَيا حسين يابن الزهرا....نَحْنُ أصْحابُ الشَّهامَة صامِدون حتّى القِيامَةإنّا كُلٌّ كالمَسامير لانُبالي بالمَلامَةرُغْمَ أنْفِك يا تَكْفيري إنَّ الحُسَيْنَ يَبْقىنَجْعَلُ بِكَفِّ العَبّاس أيامَكُم سَوْداءيا حسين لبيكَ يا حسين لبيكَيا حسين يابن الزهرا....

عزیزم حسین کتل و پرچم و علم دم ماتم دوباره غممنو اشعار محتشم عزیزم حسین عجب اسمی چه هیبتیچه عزایی چه هیئتیچه جوانان غیرتیعزیزم حسین همه هستن ز مرد و زنهمه پیرهن سیاه به تنهمشون اومدن بگنحسین جان حسین یکی با چشم پر ز نموسط روضه بین دمداره میگردونه علمعزیزم حسین عزیزم حسین تو هر کوچه ای نواتهعزیزم حسین صدا دمام عزاتهعزیزم حسین چه شوری تو روضه هاتهعزیزم حسین عزیزم چقدر غمه پشت این یه روضهمیسوزونتم سرانگشت این یه روضهعزیزم حسین منو کشته این یه روضهعزیزم حسین یا قاهر الادویا والی الولییا مرتضی علی پسری داشتی چه شدیا فاطمه بیانزدیک قتلگاهبین دو نهر آب پسرت تشنه کشته شد مادر آب کجایی پسرت آب نخوردپدر خاک کجایی پسرت خاک نشدعزیزم حسین به عزادار امام حسین سلام به گرفتار امام حسین سلامبه همه منبریا علم کشابه میوندار امام حسین سلام خداقوت بده به سینه زنانوحه خونات و همه گریه کناخدا برکت بده به مال کسیمالشو میده برا خرج عزا واسه امام حسینجایی علم زدیحتی اگه تو روضه خودت رو به غم زدینذری که جای خود اگه نذریشو هم زدیقد یه بیت شعر اگه واسش قلم زدیحتی کنار مجلس روضه قدم زدی دیدی یه جای کار عزا لنگه کار کنچایی بده به سینه زنا افتخار کنبا ذکر یا حسین همه رو بی قرار کناز هر گناه به حرمت آقا فرار کنتنها حسین یارته خدمت به یار کن بین عزا و دم یکی مشغول زمزمه استبی شک صدا صدای دل زار فاطمه است خدام روضه ها خدا خیرتون بدهجمع سینه زنا خدا خیرتون بده بی منت اومدم ای شاه بی سرمخیر دو عالم و تو روضه می برماما اگه میخوای که مزدمو بدیچیزی جز این نمیخوام اربعین حرم واسه یه نوکراونم منه زارچی بهتر از دیدن صحن علمدارچای عراقینوای عراقیتفضل تفضل هلابیکم یا زوار چی بهتر از اینواسه یه عاشقاون لحظه که دل برسه پیش دلدارمیخونه زهراتو صحن مولاتفضل تفضل هلابیکم یا زوار

میگن روزه دل مردگیه میگن روضه دل مردگیه؛ میگن گریه افسردگیه…نمیدونن خبر ندارن؛ حسین آغاز زندگیه…اتفاقا روضه نور میده دلا رو؛ اتفاقا گریه میبره بلا رو!اتفاقا حسین حسین؛ زنده کرده مارو…ما پای همین پرچم؛ دلخوش به تولاییم…با گریه به ثارالله؛ ما فاتح دنیاییماین سوز آب و خاک؛ لا تبرد ابدا…میگن بسه غصه بسه غم؛ میگن بازیه شال و علم!نمیدونن با روضه شدیم؛ رها از زیر بار ستم…اتفاقا این غم باعث نشاطه؛ اتفاقا این شال پرچم حیاته!اتفاقا حسین حسین؛ کشتی نجاته هرکی با حسین باشه ؛سرزنده و آزادست…شیعه تا حسین داره؛ یک لشگره آمادست!این شعله های عزا؛ لا تبرد ابدامیگن انقد عزا واسه چی؟ سفر تا کربلا؛ واسه چی؟میگیم اصلا بدون حسین؛ تپش تو قلب ما واسه چی؟!اتفاقا این شور مملو از شعوره! اتفاقا این راه منتهی به نوره…اتفاقا حسین حسین؛ با دل صبوره…دلبسته ی دنیا؛ نه ما دل به حرم بستیم!طعنه بزنند بازم؛ ما پای حسین هستیماین آتیش دل ما لا تبرد ابدا؛ وای حسین…