زندگی بی دردسر به ما نمیاد زندگی بی دردسر به ما نمیاد ومردن میون بستر به ما نمیادونشستن به ما نمیادو نرسیدن به ما نمیادوامام حسین و لحظه ی آخر ندیدن به ما نمیادوقول عشق قول صادقه مرگ سرخ مرگ عاشقهقول عشق قول صادقه مرگ سرخ مرگ عاشقهبه قرب میرسه کسی که خوب بندگی کنهبه قرب میرسه کسی که خوب بندگی کنهشهید میشه اونی که شهید زندگی کنهبه قرب میرسه کسی که خوب بندگی کنهشهید میشه اونی که شهید زندگی کنه از سوی غریب نامه ای به ما نمیرسهتا نشیم حبیب نامه ای به ما نمیرسهاز سوی غریب نامه ای به ما نمیرسهتا نشیم حبیب نامه ای به ما نمیرسهزیارت به ما نمیرسهزیارت به ما نمیرسه این سعادت به ما نمیرسهزیارت به ما نمیرسه این سعادت به ما نمیرسهتا درک نکردیم حرف امامو شهادت به ما نمیرسهشوق عشق شوق وصاله دین ما دین کمالهشوق عشق شوق وصاله دین ما دین کمالهامام چشم به راه ماست باید سوی نور بریمجای وایسادن باید به سمت ظهور بریمبه قرب میرسه کسی که خوب بندگی کنهبه قرب میرسه کسی که خوب بندگی کنهشهید میشه اونی که شهید زندگی کنهحسین آقا جان حسین آقا جان حسین آقا جان آقا جانحسین آقا جان حسین آقا جان حسین آقا جانحسین آقا جان آقا جان امام چشم به راه ماست باید سوی نور بریم جای وایسادن باید به سمت ظهور بریم

همه خادم همه نوکر همه خادم، همه نوکرهمه سربازِ این سنگرهمه عاشق، همه یاورهمه تو لشکر حیدرهمه دل‌ها، شده شیداشده شیدایِ عشق ثاراللهمی‌خونیم این، شب و روزا«حسین مولا، حسین مولا، حسین مولا مولا»ببسم الله، شهید اللهینال الجاه من العطشانو عاهدناه، علی ننساهببیت الله، و فی المیدانمن الانصار، سوی الاحراربروح الفوریه، هم الاشعارهم الاصوات، بإخلاص النیه....عمادٌ مغنیه«حسین مولا، حسین مولا، حسین مولا مولا»مشی السقاء، بنهر الماءو ماء الماء بعینیهو لم یطرح، اخوا الزینبو لم یقرب، بکفیهمع العباس،علی العبد القاتل...دخیلک یا ابوفاضل«یا ابوفاضل، یا ابوفاضل، یا ابوفاضل یا عباس»خطا دیدی، خطا کردیمچه‌ها دیدی، چه‌ها کردیمبرات کاری، نکردم کهبرای من، دعا کردیچه آقایی، چه مولاییچه آقازاده، بی همتاییتوی بخشش، توی ایثارتو اصلا یک شخصِ مجزایی«حسن مولا، حسن مولا، حسن مولا مولا»تو برّنده، به میدانیتو الحقّ شیرِ شیرانیعلی وقتِ، نبردت گفتحسن جانم، چه طوفانیچه طوفانی، به پا کردیتو حق مطلب رو ادا کردیتو با قاسم، با عبداللهچه غوقایی در کربلا کردی«حسن مولا، حسن مولا، حسن مولا مولا»

علمت یعنی پناه علمت یعنی پناه، حرمت یعنی بهشتباید اسمت رو فقط، به روی تربت نوشتتو دل آرام من، تب ایام من، نفس راحت منوچی می‌تونم بگم، مگه آقا تو کم، کشیدی زحمت منوبه نگاه کَرَم، برسون به حرم، دل بی‌طاق منوتو عوض می‌کنی جان دنیای آدموواسه تو میزنم من، قید دو عالموتو به چشم من آموختی رنگ پرچموکه به چشمم نبینم رنگ جهنمودل‌آرامم دل‌آرامم یا اباعبدالله ...*****به تو آقاجان درود، به تو آقاجان سلامخوبه حال و روز من شبی که هیئت میامخوبه حالم آقا، ولی خب کربلا می‌تونه بهترش کنهتویی باب المراد داری نوکر زیاد، خدا باز بیشترش کنهیه آقایی دارم، که دل من می‌خواد، همه رو نوکرش کنهنور تو بوده قبل از، صبح ازل حسینروی ماه تو قبل از، ماه و زحل حسینبیا بالا سر من، قبل از اجل حسیندم مرگم بخونم، صلی علی الحسیندل آرامم دل آرامم یا اباعبدالله ...*****به خدا به گردنم داری خیلی حق، حسیننوکریتو می‌کنم به همین بیرق، حسینهمیشه تکیه‌گاه، عشق تو یک نگاه، چطور از تو بشم جداآقا یا لَلعجب، که ندیده وهب، به تو دل بست تو کربلاهنر این علم، اینه طیب رو هم، بکشونه به روضه‌هاتو عوض می‌کنی جان دنیای آدموواسه تو میزنم من، قید دو عالموتو به چشم من آموختی رنگ پرچموکه به چشمم نبینم رنگ جهنمودل‌آرامم دل‌آرامم یا اباعبدالله ...

یاعلی

پیراهن خونی اباعبدالله

🤲🤲🤲🤲🤲

🔸️صحبت های زیبای استاد انوشه در نجف