♨️ #سی_ثانیه_نهجالبلاغه
(قسمت صد و چهل و هفتم)
ادامهی خطبه «۱۱۰»:
«همواره توجه خود را معطوف به یاد خدا نمایید؛ زیرا یاد او، برترین یادها و والاترین ذکرهاست. عشق و علاقهی به وعدههایی که خدا برای انسانهای پرهیزگار مقرّر کرده است را، در دلِ خود پرورش دهید؛ زیرا وعدههای الهی، راستترین و استوارترین وعدههاست. به سیره و روش زندگیِ پیامبر (ص) اقتدا کنید؛ چرا که روشِ او، کاملترین و هدایتکنندهترین روشهاست. آموزهها و سنتهای پیامبر را در زندگیِ خود به کار گیرید؛ زیرا آنها، هدایتگرترین آموزهها هستند. قرآن کریم را فرا بگیرید، که برترین سخن است. در معانی و مفاهیمِ قرآن تدبر کنید؛ زیرا قرآن به بهاری قلبها و اندیشههاست. از نور هدایتگر آن، شفای دلهای مضطرب را طلب کنید؛ چون کتاب، شفادهندهء قلبهای بیمار است. قرآن را به زیباترین شیوه تلاوت نمایید؛ زیرا نیکوترین سخن است.»
شرح:
از جمله نکاتی که در این فراز امیرالمؤمنین (ع) بر آن تاکید میکنند، مسئله «قرآن» است. یکی از اعضای دفتر امام خمینی (ره) نقل میکند که امام هر روز بر اساس نظمی دقیق که در زندگیشان وجود داشت، زمانی را برای تلاوتِ قرآن اختصاص میدادند. در این زمان خاص، هیچکس نزد ایشان نمیرفت و سوالی از ایشان نمیکرد؛ زیرا تمام وجودشان معطوف به تلاوت آیات و درک معانی قرآن بود. نیز، یکی دیگر از نزدیکان ایشان میگوید: در دوران اقامت در نجف، زمانی که چشمان امام دچار ناراحتی شده بود، پزشک توصیه کرد چند روزی قرآن نخوانند و استراحت کنند. امام با لبخندی فرمودند: «دکتر! من چشمم را برای قرآن خواندن میخواهم. چه فایدهای دارد اگر چشم داشته باشم و قرآن نخوانم!؟! شما یک کاری بکنید که من بتوانم قرآن را بخوانم». این عشق ایشان به قرآن تا حدی بود که نقل شده است در ماه مبارک رمضان هر روز ۱۰ جزء قرآن میخواندند و در هر سه روز یک بار قرآن را ختم میکردند. محوریت قرآن در زندگی عرفا و صلحا بهشدت برجسته است، بهگونهای که جناب «سهروردی» در این رابطه میگوید: «عارفانِ واقعی، کسانی هستند که تمام افعال و گفتارشان، موافق قرآن و سنت باشد، و حتی یک قدم از مسیر این دو منحرف نشوند». اما در این میان گاهی این شبهه مطرح میشود که آیا قرآن خواندن بدون فهم معنی آن فایدهای دارد؟ در پاسخ به این پرسش، از جناب «عطار» نقل شده است که وقتی از عارفی پرسیدند: «کسى که قرآن میخواند و نمیداند که چه میخواند، آن را هیچ اثری بُوَد؟ (آیا اثری دارد؟!)»، او پاسخ داد: «کسی که دارو میخورد و نمیداند که چه میخورد، اثر میکند. قرآن چگونه اثر نکند؟ بلکه بسیار اثر کند».
📌
طرح_درس_سالانه_دین_و_زندگی_دوازدهم_انسانی.pdf
حجم:
1.9M
طرح درس سالانه دوازدهم انسانی
@arshive11412
طرح درس سالانه یازدهم.doc
حجم:
111.6K
📝طرح درس سالانه
پایه: یازدهم انسانی
تهیه کننده :خانم ابریشم کار
سال ۱۴۰۰
@arshive11412
طرح درس سالانه دوازدهم.doc
حجم:
109.6K
طرح درس سالانه دوازدهم 👆
@arshive11412
50694715494109.pdf
حجم:
1.2M
درسنامه و بانک سوالات متنوع و پاسخ اندیشه و تحقیق دین و زندگی دوازدهم انسانی
@arshive11412
دینی ( 2 ).pdf
حجم:
106.6K
امتحان دین و زندگی یازدهم انسانی درس 4و5و6
🥀استاد سید علی محمدی
@arshive11412
♨️ #سی_ثانیه_نهجالبلاغه
(قسمت صد و چهل و هشتم)
خطبه «۱۱۱»:
«شما را از دنيا بر حذر مى دارم؛ زیرا ظاهری جذّاب و دلفریب دارد و در هالهای از لذتها و تمایلات محصور شده است. این دنیا با ارائهی لذتهای زودگذر، نظرها را جلب میکند، و با وجود کمی و ناپایداریِ مواهبش، قلبها را به سوی خود جذب مینماید. دنیا، آرزوهای انسانهای دنیاپرست را در خود جای داده، و خود را با زینتهایِ فریبنده، آراسته است. شادیها و نعمتهایش دوام ندارند و هیچکس از رنجها و مشکلاتش در امان نیست. دنیا، زیانآور و فریبنده است که پیوسته دچار تغییر و تحولات بوده (ثُبات ندارد) و نابود میشود، و در نهایت، ساکنین خود را در کامِ مرگ فرو میبَرَد.
هر زمان که زندگی دنیا، به اوج خود برسد و آرزوهایِ دنیاپرستان را محقّق کند، باز هم از آنچه پروردگار متعال فرموده فراتر نخواهد رفت؛ آنجایی که میفرماید: "زندگی دنیا همچون بارانی است که از آسمان فرو میبارد. به واسطه آن زمین سرسبز میشود، اما زمان زیادی نمیگذرد که پژمرده شده و بادها آن را پراکنده میکنند، و خداوند بر همهی امور تواناست"»
شرح:
از نگاه امام خمینی (ره)، زهد، به معنای بیمیلی و بیرغبتی به دنیاست. ایشان برای زهد - مانند دیگر صفات نفسانی - مراتب و درجاتی قائل است، و درجه اول زهد را آن میدانند که انسان از دنیا روی بگرداند، برای «رسیدن به نعمتهای آخرت» و «نجات یافتن از عذابهای اخروی» (شرح حديث جنود عقل و جهل، ص۳۰۶). همچنین ایشان بیان میکند که هدف نهایی از زهد در دنيا، آن است كه کمکم قلب، از دنیا منصرف و متنفّر شود، و توجه به مقصودِ اصلى و مطلوبِ واقعى پيدا كند. بنابراین زهد دنیا، مستلزم «خالص شدن قلب، از غير خدا» است. پس، هر كسی كه در قلبش، غير خدا باشد و توجه به اغيار (غیر خداوند متعال) داشته باشد - چه آن غیر، از امور مادى باشد يا امور غیر مادی، حتی كمالات و مدارج -، چنین فردی اجمالاً، از اهل دنياست و زاهد نيست. چنین انسانی، محروم از آخرت حقيقى و بهشت لقاء است - كه بالاترین مراتبِ بهشت میباشد .
(شرح چهل حدیث، ص۳۶۴).
📌