#بیکلام . انسان روزهایِ سختش را فراموش خواهد کرد، ولیکن هرگز کسی را که آن روزها را برایِ اون آسان‌تر کرد فراموش نمی‌کند...! . زَبانےڪه‌دِل‌ها،‌باآن‌سُخَن‌مےگویَند

خب...

با نام و یاد خدا شروع میکنیم محفلمون رو

محفلمون راجب نمازه بچه ها

بچه‌ها بنظرتون چرا نماز میخونیم؟!

تصور کنید یه گوشی موبایل دارید که مدام داره ازش استفاده می‌شه و شارژش داره تموم می‌شه. اگه نذاریدش به شارژ، خاموش می‌شه و دیگه هیچ‌کاری نمی‌تونه انجام بده. برای ما آدما، نماز حکم همون شارژر رو داره. دنیا با همه شلوغی‌ها و دغدغه‌هاش، روح آدم رو خسته می‌کنه؛ نماز یه وقفه کوتاهه که دوباره وصل بشیم به اون منبع بی‌پایانِ آرامش و قدرت.

توی این دنیای پر از نویز و نوتیفیکیشن، چقدر پیش میاد که واقعاً فقط «باشیم»؟ نماز یه تمرینه که برای چند دقیقه، آگاهانه همه چی رو بذاریم کنار و فقط روی ارتباطمون با خدا تمرکز کنیم. این کار به ذهن نظم می‌ده و کمک می‌کنه از اضطراب‌های الکی فاصله بگیریم.

نماز علاوه بر اینکه یه تکلیفه میتونه آروممون کنه،وقتی میبینید حالتون خوب نیست یا کلافه‌اید پاشید وضو بگیرید یه دو رکعت نماز بخونید به آرامش میرسید،می‌بینید وقتی حالتون بده دنبال یه فرد می‌گردید که بهش حرفاتون رو بزنید؟ خدا بهترین و امن ترین فرد میتونه باشه میتونید حرفاتونو به خدا بزنید از طریق نماز نماز خیلی آرامشبخشه وقتی نماز میخونیم انگار یه آرامشی تزریق می‌شه به رگ هامون

توی روانشناسی می‌گن وقتی آدم درد دل می‌کنه، سبک می‌شه. نماز دقیقاً همینه؛ درددل کردن با کسی که نه قضاوتت می‌کنه، نه رازت رو فاش می‌کنه و نه هیچ‌وقت از شنیدن حرفات خسته می‌شه. حسِ اینکه یه پشتیبانِ واقعی داری، خودش بزرگترین آرامش‌بخشه

بنده‌های خوب خدا؛ سعی کنید توی هیچ شرایطی خدا رو فراموش نکنید،نمازتون قضا نشه.

گاهی انقدر درگیر «نداشته‌ها» می‌شیم که یادمون می‌ره چقدر چیزای قشنگ توی زندگی‌مون داریم. نماز، لحظه‌ای برای سپاسگزاری از همه اون زیبایی‌هایی هست که شاید دیگه برامون عادی شده باشن.

در نهایت، نماز خوندن بیشتر از اینکه «تکلیف» باشه، یه «فرصته». فرصتی برای اینکه خودت رو پیدا کنی، با خودت و خدا خلوت کنی و یه نفسِ عمیقِ معنوی بکشی.