«همسفر مجازیم باش با سفر نامه کربلای آسمون ¹³³» -قراره انجام اعمال زیارتی به نیابت از شما داشته باشیم . و این چند روز اینجا با روایت گری قراره پناه قلب دلتنگ تک تک کسایی باشه که دلتنگ حرمن همراهم باش .

شروعمون با یاد حاج قاسم عزیز ؛

_ عابس همیشه تو خواب در حال لبخند زدنه امروز داشتم یه مداحی گوش میکردم کیف کردمم . می‌گفت : اگه می‌خنده بچه‌ای که وقتی خواب میبینه ؛ روایت نیست اما گمونم تویِ خوابش نجفه :))

ترکیب سکوت شب و آرامش مناجات .

_ "فإذا اختنَقتُمْ، بالحُسينِ تنفّسوا" اگر دلِتان سخت به تنگ آمد، با ذکرِ حسین ع نفس بکشید .

به یاد همتون که خودتون میدونید چقدر برام عزیزید آسمونیا ؛

اصلا نجف همه‌چیزش عجیب بود . حرمش ؛ خاکش ؛ هوایش ؛ وادی‌السلامش با دویست و شصت پیامبر مدفون در آن ؛گداها و دست‌فروش‌هایش و اساتید اخلاق آسمانی و طلبه‌هایش که چنان قلب مستعدی داشتند که پندها این‌چنین در وجودشان اثر میکرد . انگار همه‌چیز از جنس دیگری آفریده بودند گویا در مدار این خورشیدِ بی‌کران همه‌چیز به اعلی‌ترین حدش می‌رسید . - کهکشان نیستی

صبحتون رو با علی‌ع و حسنین‌ع شروع کنید . [ به امید صبح نجف برای همه دلتنگا ]