اواخر ماه صفرِ دلم میخواد محفل های این چند شبمون رو از مکتب سیدالشهدا بگم

دلم حسابی هوای کربلا داره .

یه بچه وقتی به دنیا میاد بر او هر عبادتی واجب نیست، یعنی هیچ عبادت و تکلیفی بر او نیست. روزه و جهاد و نماز و حج و... هیچی واجب نیست اما امر شد وقتی یه بچه از شما به دنیا اومد .

قبل از هر چیزی کامِ او رو با تربتِ سیدالشهدا باز کنین...

یعنی ابتدایِ ما با حسینه.

خونه مون رو همیشه به یک کتیبه یا پرچم مُزَیَّن کنیم،

مادرِ خونه میخواد غذا بپزه به نیتِ غذایِ روضه بپزه، (هیچکاری نمیخواد بکنه فقط همون نیت کافیه)

قبل از شروعِ غذا پدر و مادر بلند و واضح به سیدالشهدا سلام بدن

قبل از بیرون رفتن سلام بدیم به سیدالشهدا

وقتی نماز میخونیم با مُهرِ تُربتِ سیدالشهدا نماز بخونیم چرا که به قولِ مرحوم دولابی، سجده بر تربتِ سیدالشهدا اخلاق رو عوض میکنه.

اینکه زندگی مون با سیدالشهدا، با غمِ مقدسِ او عجین بشه باعث میشه اطرافیان هم از ما یاد بگیرن

شروع و پایانِ زندگیِ ما سیدالشهداست