بیشتر از هر چیزی، اتاق رنگیِ بچه‌های این خونه بود که دلمون رو آتیش زد… عروسک‌های زخمی، ماشین‌های اسباب‌بازیِ شکسته، کیف مدرسه‌ای که پر از خاک شده بود و کتاب‌های درسی‌ای که هنوز توی دلش مونده بودن… صحنه، عجیب‌تر از چیزی بود که بشه راحت از کنارش رد شد. همون لحظه، ذهنم رفت سمت مدرسه‌ای که چند برابر این ساختمون، بچه توش بود… به کسایی فکر کردم که کوله‌هاشون و تیکه‌های زندگیشون رو از زیر خاک درآوردن… به خونواده‌هاشون فکر کردم، به شب‌هایی که گذشته و هنوز خواب به چشمشون نرفته… و دقیقاً همون‌جا، به آدم‌هایی فکر کردم که می‌گفتن: اونا که با مردم عادی کاری ندارن…! . . . بازم خداروشکر که فهمیدیم همه‌ی اعضای این خونه سالم‌ان… @ashja_art

مصاحبه‌ای با روزنامه «اصفهان زیبا» درباره یکی از فریم‌هایی که در مراسم تشییع نخستین شهدای جنگ رمضان ثبت کردم. شنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۵ | اصفهان زیبا @ashja_art

گزارش صدا و سیمای اصفهان از برنامه تجلیل از هنرمندان راوی جنگ تحمیلی سوم پنج‌شنبه ۲۷ فروردین ۱۴۰۵ @ashja_art

که جز تو حال مرا دیگری نمی‌داند ... #خط_خطی @ashja_art

📍امشب تهران میزبانمون بود؛ و میدان ولیعصر شد نقطه‌ی شروعِ یک حس خوبِ مشترک کنار دل‌هایی که این روزها زخمی‌ان ولی قوی، درد رو میشناسن ولی هنوز استوارن و لبخند به لب دارن.🙂 کنار شما اجرا کردیم و از همون لحظه‌ها فهمیدیم چرا دل آدم به اجراها گره می‌خوره: چون شما هستید که به صدا معنا می‌دید 🤍✨ مرسی از تک‌تک حضورهای گرم‌تون، از اون لبخندها و هم‌صدا شدن‌هایی که امشب رو خاطره‌ساز کرد.🇮🇷 @tahasorud_ir